ในขณะที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่นั้น เธอก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง
เธอบอกว่า “แค่เดิมพันด้วยชีวิตมันน่าเบื่อเกินไป ฉันว่าเสี้ยวหลินเองก็คงเคยเดิมพันแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว งั้นเรามาเพิ่มเงื่อนไขพิเศษกันดีกว่า”
ตอนนั้นเองที่เขาคิดว่า เธอเองก็เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง แต่เธอก็เอ่ยเงื่อนไขพิเศษนั้นออกมา—
“เดิมพันว่าคนคนหนึ่งจะยอมตายเพื่ออีกคน โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนใด ๆ ด้วยความจริงใจ และไม่สนใจชีวิตตนเองหรือไม่”
นี่เป็นการกำหนดความบริสุทธิ์ของเกมเดิมพัน
ทว่าในตอนนั้นเขาไม่รู้ว่าเธอวางแผนอะไรไว้ กลับรู้สึกว่านี่มันง่ายมาก เพราะลูกน้องของเขาอยู่กับเขามาหลายปี ทุกคนล้วนเอาชีวิตไปเสี่ยงเป็นว่าเล่น ต้องมีใครสักคนยอมทำแน่
เขาจึงตอบว่า “ตกลง”
แล้วเขาก็เห็นเธอคลี่ยิ้ม ดวงตากวาดมองใบหน้าลูกน้องของเขาทีละคน
“แบบนี้ก็ดี”
เธอบอกว่า “นี่เป็นการกำหนดว่า หลังจากที่คนคนนั้นลงมือแล้ว เสี้ยวหลิน คุณห้ามให้ค่าตอบแทนใด ๆ แก่เขา”
“รวมถึงการให้เงินครอบครัวเขา สัญญาว่าจะดูแลครอบครัวเขา หรืออะไรทำนองนั้น ไม่ได้ทั้งสิ้น”
ก่อนที่เขาจะเข้าใจเจตนาของเธอ เธอก็ลงมืออีกครั้ง
สือเนี่ยนมองคนที่อยู่ตรงนั้น แล้วพูดว่า “เสี้ยวหลิน ฉันใช้ชีวิตของฉันแทนอ๋าจื่อ เสี้ยวหลิน คุณใช้ชีวิตของใครดีคะ”
“พูดง่าย ๆ” สายตาเธอหันมามองเขา “เสี้ยวหลิน มีใครยอมตายเพื่อคุณ โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนใด ๆ บ้าง”
ทันใดนั้น เขาก็ขมวดคิ้ว หันกลับไปกวาดสายตามองลูกน้องของเขา