เวลาค่อย ๆ ไหลผ่านไป
วันรุ่งขึ้น สือเนี่ยนนำเครื่องประดับคอลเลกชันอัญมณีสีเหลืองของฮั่วซื่อออกวางจำหน่าย
ครั้งนี้ เธอจัดให้มีดอกทานตะวันเรียงรายอยู่ตลอดทั้งถนน ท่ามกลางแสงแดด ดอกทานตะวันเหล่านี้ช่างงดงามเหลือเกิน
และในเส้นทางเล็ก ๆ ที่อยู่ท่ามกลางดอกทานตะวันเหล่านั้น ยังมีลำธารสีทองที่ไหลรินไม่หยุด
ตรงนี้มีการออกแบบที่แยบยล
สือเนี่ยนปรากฏตัวต่อหน้ากล้องของทุกคน เธอยิ้มมองผู้คนแล้วกล่าวว่า "ลำธารนี้มีชื่อว่า 'กาลเวลา'"
"มีคำกล่าวอันโด่งดังบทหนึ่ง—ไม่มีใครสามารถก้าวลงไปในลำธารสายเดิมได้เป็นครั้งที่สอง"
"แต่ในลำธารสีทองนี้ กลับไม่เหมือนกัน"
สือเนี่ยนทิ้งปริศนาไว้ให้ผู้คน
"ตอนนี้เราจะเลือกผู้ชมบางส่วนจากที่นี้ เพื่อติดตามเราเข้าไปข้างใน แล้วทุกคนก็จะเข้าใจความหมายของฉัน"
สือเนี่ยนกล่าว จากนั้นก็เรียกให้เจ้าหน้าที่เริ่มคัดเลือกคน
และในระหว่างที่กำลังคัดเลือกคนอยู่นั้น ก็มีคนอุทานขึ้นมา——"ฮันเวยเปิดไลฟ์แล้ว!"
"พระเจ้า เธออยู่ที่ไหนน่ะ?"
"วิลล่าหลังนี้ก็สุดยอดเกินไปแล้ว!"
สือเนี่ยนมองไปทางคนเหล่านั้นแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย
ช่วงนี้ฮันเวยดูเหมือนจะสงบเงียบมาตลอด ตามที่ฝั่งฮันเวยแจ้งว่า ฮันเวยกำลังพักฟื้นและเตรียมงานสำหรับไลฟ์ครั้งแรก
แต่ตามที่ฟู่จินเยี่ยนบอกเธอ ข่าวที่สืบได้บ่งชี้ว่า ไลฟ์ครั้งแรกของฮันเวยจะเปิดฉากขึ้นที่วิลล่าของอวี๋อี้หยาง ซึ่งก็คือเพื่อนของลู่เหยี่ยนจื่อ
สำหรับอวี๋อี้หยาง เธอก็พอรู้จักอยู่บ้าง โดยเฉพาะช่วงนี้ที่เธออยู่ที่ฮั่วซื่อบ่อยขึ้น มีพนักงานขายหน้าร้านคนหนึ่งชื่อสวี่ชิน ได้ยินว่าเป็นแฟนสาวของอวี๋อี้หยาง