ท่านผู้เฒ่าเข้าไปดูแลท่านปู่ที่ห้องพักฟื้นแล้ว
สือเนี่ยนและลู่เหยี่ยนจื่อเดินไปทางห้องอาหารด้วยกัน
ครั้งนี้ที่สือเนี่ยนมา ก็เพื่ออธิบายเรื่องเด็กให้ท่านปู่ฟัง
อย่างไรเสีย ตอนนี้ในนามเธอก็ยังเป็นภรรยาของลู่เหยี่ยนจื่อ และตามกฎหมายก็ยังเป็นอยู่ การที่มีเด็กโผล่มากะทันหันจำเป็นต้องอธิบายให้กระจ่าง
เพียงแต่ยังไม่ทันได้พูด...
ตอนนี้ท่านปู่ก็ไม่มีอารมณ์จะฟังเธอพูดแล้ว
รออีกสักครู่ รอให้ลู่เซียนเชิ่งอาการดีขึ้นแล้วเรียกพวกเขาไปพบก่อน ค่อยว่ากัน
รถกอล์ฟแล่นไปยังห้องอาหาร
สือเนี่ยนกับลู่เหยี่ยนจื่อนั่งเบาะคู่ แต่กลับนั่งห่างกันมาก
ไม่มีใครพูดอะไร ในอากาศมีแต่ความเงียบงัน เหลือเพียงผิวน้ำที่สะท้อนแสงจันทร์เยือกเย็นระยิบระยับ
ในคฤหาสน์จันทร์กระจ่างมีบ้านพักหลายหลัง ท่านปู่ พี่น้องรุ่นพ่อของลู่เหยี่ยนจื่อหลายคน และคนรุ่นลู่เหยี่ยนจื่อ ต่างก็มีที่พักของตัวเองที่นี่
หลังของท่านปู่เป็นอาคารหลัก ปกติถ้าแค่คนในครอบครัวกินข้าว ก็จะจัดการกันในบ้านพักตัวเอง แต่ถ้าเป็นครอบครัวใหญ่กินข้าวพร้อมหน้ากันหลายคน หรือเลี้ยงแขก จะเลือกจัดที่ห้องอาหารกลางทะเลสาบ
มื้อนี้ไปกินกันที่ห้องอาหารบนน้ำนั่น
รู้ข่าวว่าลู่เหยี่ยนจื่อกับสือเนี่ยนกลับมา แถมยังมีข่าวเรื่องลูกของสือเนี่ยนบนโลกออนไลน์ ครั้งนี้คนที่สนใจจึงไม่น้อย
เพราะถ้าลู่เหยี่ยนจื่อมีทายาทจริง ๆ แล้วรูปแบบธุรกิจของตระกูลลู่จะเปลี่ยนไปหรือไม่ ก็ยังไม่มีใครรู้
รถกอล์ฟจอดสนิท ลู่เหยี่ยนจื่อก้าวลงจากรถ แล้วส่งมือมาประคองสือเนี่ยน
สือเนี่ยนกวาดตามองฝ่ามือที่แบออกนั้นแวบหนึ่ง ไม่ยอมสนใจ ลงจากรถและยืนเอง