ลู่ซินอีชะงักไปเล็กน้อย แววตาสอดส่องลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม
"พี่สะใภ้ ถึงตอนนั้นพวกคุณจะยังไปเจอหน้ากันทั้งที่มีข่าวฉาวแบบนี้หรือคะ"
"พอแล้ว" ลู่เหยี่ยนจื่อขมวดคิ้วเล็กน้อย "เรื่องพวกนี้ไม่ต้องพูดถึงอีก เรื่องนั้นฉันรู้ดี สือเนี่ยนกับเขาไม่มีความสัมพันธ์ใด ๆ ทั้งสิ้น"
"พี่!" ลู่ซินอีมองลู่เหยี่ยนจื่ออย่างไม่พอใจ
ด้านข้างลู่ฉีอันที่โดนสวนกลับไปก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ยิ้มมองพวกเขา
ตระกูลลู่เป็นตระกูลใหญ่
เริ่มสร้างเนื้อสร้างตัวมาตั้งแต่รุ่นของลู่เซียนเชิ่ง มีลูกหลานมากมาย
ครั้งนี้คนที่มาก็ไม่น้อย
ลู่เหยี่ยนจื่อและสือเนี่ยนเป็นที่จับตามองของตระกูลมาโดยตลอด ครั้นอยู่ที่นี่นานผิดปกติ ทุกคนจึงค่อย ๆ เดินเข้ามา
เพียงแต่พวกที่มาเป็นรุ่นน้อง มีทั้งสายตรงและสายรอง
คนรุ่นก่อนหน้านั้นต่างรู้กันโดยปริยายว่าจะไม่เข้ามายุ่ง ดูผิวเผินเหมือนกำลังดื่มชา เล่นหมากล้อม คุยเล่นกันอยู่ที่ชั้นสาม
แต่สือเนี่ยนรู้ดี
มื้อนี้คืองานเลี้ยงหงเหมิน
เพราะเธอมีลูกเพิ่มมาคนหนึ่ง ดังนั้นไม่ว่าการรุกถามของลู่ซินอี หรือการก่อกวนของลู่ฉีอัน ล้วนเป็นเพราะคนรุ่นก่อนยอมให้ หรือไม่ก็ส่งนัยบอกใบ้
"เหยี่ยนจื่อ"
"น้องสะใภ้"
"พี่เหยี่ยนจื่อ พี่สะใภ้ สวัสดีครับ"
หลายคนเดินมาทางนี้ ล้วนเป็นคนรุ่นเดียวกัน มีทั้งลูกพี่ลูกน้องฝั่งพ่อและฝั่งแม่
บางคนแต่งงานแล้ว และพาคู่ครองมาด้วย
สือเนี่ยนเห็นคนกำลังจะมาถึง จึงเอ่ยขึ้นว่า "ที่จริงเรื่องตอนนั้นง่ายมาก"