เย่ชุนเซิงพลันไม่สนใจแล้วว่าอีกฝ่ายเป็นลูกชายเศรษฐีอันดับหนึ่งหรือลูกชายนายกเทศมนตรี
ดวงตาเป็นประกายขณะพยักหน้า “ได้ค่ะ! ขอบคุณหัวหน้าทีมเหลียว!”
เหลียวหงรับคำ “อืม” แล้วไม่ได้ย้ำเรื่อง “มีเงินอยู่กับตัว ต้องระมัดระวังให้มากเมื่ออยู่คนเดียว” อีก เพราะก่อนหน้านี้เธอเตือนไปแล้วครั้งหนึ่ง การสนิทกันเพียงผิวเผินแต่พูดจาลึกซึ้งเกินไปนั้นไม่เหมาะ อีกทั้งดูจากท่าทางเก่งกาจของเย่ชุนเซิงเมื่อครู่แล้ว เธอก็คงรู้จักระวังตัวอยู่
เย่ชุนเซิงกระโดดโลดเต้นตามไปหาเย่เจียซี ก่อนพูดอย่างใจกว้างว่า “เจียซี อีกไม่กี่วันเราไปเดินห้างด้วยกันนะ ซื้อเสื้อผ้าสวย ๆ กัน! เธอชอบตัวไหน ฉันซื้อให้หมดเลย!”
วันนี้เย่เจียซีทำได้ดีขนาดนี้ ต้องให้รางวัลเสียหน่อย!
“อ๊า! อาสะใภ้เล็กใจดีที่สุดเลย!” เย่เจียซีดีใจจนกระโดดตัวลอย
เย่เหวินหัวถามด้วยแววตาเป็นประกาย “อาสะใภ้เล็ก แล้วผมมีส่วนด้วยไหมครับ?”
“มีสิ!” เงินกองนั้นจากธนาคารสวรรค์ที่เย่เหวินหัวเอามา ช่างถูกจังหวะเสียจริง!
เย่เหวินหัวว่า “งั้นผมจะไปซื้อของเล่น!”
เขาจะซื้อหุ่นยนต์แปลงร่าง!
……
เย่ชุนเซิงไม่ได้รีบร้อนไปธนาคารคนเดียว เธอรอจนพี่สาวคนโต พี่รอง และพี่สี่ได้รับเงินชดเชยแล้ว จึงค่อยไปธนาคารด้วยกัน
พี่สี่ยังคงสวมเครื่องแบบตำรวจทั้งชุด เดินอยู่ข้างเขาแล้วรู้สึกปลอดภัยเต็มเปี่ยม
คราวนี้เงินชดเชยจากการเวนคืนที่ดินมีจำนวนมาก เพื่อความสะดวกและความปลอดภัย สำนักที่ดินจึงให้ธนาคารเปิดบัญชีเฉพาะกิจให้ครัวเรือนที่ถูกเวนคืนแต่ละครัวเรือนล่วงหน้า แล้วโอนเงินเข้าบัญชีนั้นก่อน จากนั้นเจ้าของบ้านค่อยนำสัญญาเวนคืนที่ดินและเอกสารรับรองที่เกี่ยวข้องไปดำเนินการที่ธนาคาร โดยเลือกเองว่าจะฝากเงินไว้ในสมุดบัญชีหรือถอนออกมา