บทที่ 28 กินไม่หมด ห้ามลุกจากโต๊ะ
จะไปเหรอ?
จะไปไหนกันแน่?
พอนึกได้ว่าเสิ่นอี้ชิงรู้จักกับแม่ของเขา หัวใจของหยุนเหมี่ยวก็พลันเต้นระรัว
รอจนเชิ่งอวี้เหนียนวางสาย เธอถึงได้ถามอย่างระมัดระวัง “อย่าบอกนะว่า...จะไปบ้านคุณ?”
นิ้วยาวเรียวของเชิ่งอวี้เหนียนวางอยู่บนพวงมาลัย
“อยากไปบ้านฉันเหรอ?”
“ไม่ ไม่ ไม่ ฉันไม่อยากไป”
หยุนเหมี่ยวโบกมือรัว กลัวว่าอีกเดี๋ยวเขาจะพาเธอไปบ้านจริง ๆ
“ฉันแค่ได้ยินคุณพูดเหมือนจะไปกินเกี๊ยวที่บ้านใครสักคน ก็เลยถามไปอย่างนั้นเอง”
“บ้านฮั่วเฉิงเชียน”
ดีแล้ว ๆ
บ้านฮั่วเฉิงเชียนก็ดี
ตราบใดที่ไม่ใช่บ้านเขา จะไปบ้านใครก็ได้ทั้งนั้น
ระหว่างที่รถกำลังมุ่งหน้าไปบ้านฮั่วเฉิงเชียน จู่ ๆ หยุนเหมี่ยวก็โดนข้อความถล่มใส่เป็นชุด
เซี่ยซีซี: 【อ๊ากกกกกกกกกก】
เซี่ยซีซี: 【อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก】
เซี่ยซีซี: 【อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก】
หยุนเหมี่ยว: 【?】
เซี่ยซีซี: 【ภัณฑารักษ์เฉินเพิ่งให้รูปโพลารอยด์พร้อมลายเซ็นของเฟย์ลั่วไป๋ฉันมาใบหนึ่ง อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก】
เซี่ยซีซี: 【สามีฉันหล่อโคตร ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เลย อ๊ากกกกกกกกก】
เซี่ยซีซี: 【ครั้งนี้ต้องขอบคุณเชิ่งอวี้เหนียนเลย ช่วยขอบคุณเขาแทนฉันด้วยนะ อ๊ากกกกกกก】
เซี่ยซีซี: 【ฉันประกาศ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันจะเป็นสมุนของเชิ่งอวี้เหนียน อ๊ากกกกกกกกกกกก】
หยุนเหมี่ยว: 【!】
พอนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นที่เฉิงหยวนวันนี้ หยุนเหมี่ยวก็รู้สึกว่าภัณฑารักษ์เฉินคนนี้กระตือรือร้นเกินไปหน่อย
เธอหันไปมองเชิ่งอวี้เหนียน
“คุณเป็นสมาชิกของเฉิงหยวนเหรอ?”
“ไม่ใช่”
“แล้วทำไมฉันกับซีซีถึงเข้าไปได้ง่ายขนาดนั้นล่ะ?”
“เฉิงหยวนเป็นของฉัน”
คำตอบเรียบง่ายไม่กี่คำ ทำให้หยุนเหมี่ยวหมดคำจะพูดไปทันที