เจียงจืออวี่ผลักประตูรั้วเข้าไป ปิดกลอนจากด้านใน ก่อนหันหลังเข้าไปในมิติทันที พอยืนได้มั่นคง ก็เห็นหน้าจอแสงเสมือนของ 0047 ลอยวนอยู่ตรงหน้า
「โฮสต์ รีบดูสิ! ของเก่าที่ฉันแลกมาจากข้าวโพดตอนนั้น ฉันเอาไปกองไว้ในห้องปีกตะวันตกแล้วนะ!」
เธอเดินไปทางตะวันตก แล้วก็เห็นของกองอยู่ครึ่งห้องชิดกำแพงจริง ๆ มีทั้งเตาทองแดง แจกันกระเบื้องเก่า งานแกะสลักไม้เก่า และเหรียญทองแดงหลายพวงที่ถูกขัดจนขึ้นเงา เพียงปลายนิ้วแตะชามลายครามสีน้ำเงินขาวจากราชวงศ์ชิง ก็สัมผัสได้ถึงพลังอุ่นนุ่มสายหนึ่งไหลผ่านปลายนิ้วเข้าสู่ร่างกาย มิติราวกับสั่นไหวเบา ๆ ด้วย
「เป็นยังไงบ้าง? รู้สึกอะไรเป็นพิเศษไหม?」เสียงของ 0047 เจือความภาคภูมิใจ「ของเก่าพวกนี้มีพลังวิญญาณอยู่ในตัว ยิ่งเก็บได้มาก พลังของมิติก็ยิ่งเต็มเปี่ยม ครั้งก่อนหยกหรูอี้ชิ้นนั้นทำให้มิติมีภูเขาเพิ่มขึ้นมาตั้งลูกหนึ่งเลยนะ!」
เจียงจืออวี่ลูบขอบชาม มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย「ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป มันจะวิวัฒนาการเป็นโลกใบเล็กได้จริง ๆ ไหมนะ?」
「ใครจะไปรู้ล่ะ!」หน้าจอแสงของ 0047 กะพริบ「แม้แต่สมองหลักยังบอกเลยว่ามิติของเธอมีแค่แห่งเดียว แถมมีน้ำพุวิญญาณในตัวและยังอัปเกรดได้อีก โชคชะตาของเธอนี่สวนฟ้าสุด ๆ ไปเลย!」
ระหว่างที่กำลังคุยกัน หู่ป้าเทียนก็เดินอ้อยอิ่งเข้ามา เอาหัวโต ๆ ถูไถกับฝ่ามือของเธอ ขนของมันเป็นประกายกว่าตอนเพิ่งเข้ามาในมิติไม่รู้กี่เท่า ราวกับชโลมน้ำมันไว้ ดวงตาสีอำพันคู่หนึ่งดูมีชีวิตชีวา เห็นชัดว่าเริ่มมีสติปัญญาแล้ว
「หิวเหรอ?」เจียงจืออวี่ลูบหูมัน「น้ำพุวิญญาณอยู่ทางตะวันออก ไปดื่มเองได้ แต่อย่าเดินลงไปในน้ำล่ะ」
หู่ป้าเทียนส่งเสียง「โฮก」ต่ำ ๆ ก่อนหันไปทางน้ำพุวิญญาณ พอผ่านตาน้ำก็จงใจอ้อมเป็นวง แล้วก้มลงเลียน้ำตรงปลายน้ำเท่านั้น ความรู้ความเข้าใจแบบนี้ไว้ใจได้ยิ่งกว่า「เพื่อน」พวกที่หักหลังกันในยุควันสิ้นโลกเสียอีก