ซ่งเยี่ยนโจวรีบมุ่งหน้าไปทางตัวตำบลได้ไม่ไกล ก็พบกับกองทัพปลดแอกหนึ่งหมู่ที่มาสมทบพอดี! พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านเขาซาน ผู้นำขบวนคือเจ้าหน้าที่หลี่จากกองบัญชาการทหารประจำอำเภอ
เมื่อทั้งสองพบกัน ซ่งเยี่ยนโจวก็อธิบายสถานการณ์อย่างกระชับว่า “หวังเฉียงถูกควบคุมตัวแล้ว คาดว่าข่าวน่าจะรั่วไหล คืนนี้พวกสายลับต้องรวบรวมกำลังมาปล้นแน่ อย่างน้อยก็น่าจะมีไม่ต่ำกว่า 50 คน”
สีหน้าของเจ้าหน้าที่หลี่เคร่งขรึมขึ้น “ผมเพิ่งนำกำลังหนึ่งกองร้อยมาพอดี จะได้จัดการไอ้พวกสารเลวนี่ให้รู้แล้วรู้รอด!” เขาชี้ไปยังทหารด้านหลัง “ล้วนเป็นกำลังชั้นยอด รับรองว่าจับพวกมันได้หมดแน่!”
“ส่งคนไปโทรศัพท์ที่ตัวตำบลก่อน ให้กำลังเสริมที่ตามมาปิดทางหนีของพวกมัน” ซ่งเยี่ยนโจวตัดสินใจทันที “พวกเราจะนำกำลังอ้อมเข้าไปทางภูเขาลึก ล้อมพวกมันไว้ รอให้เข้ามาติดกับเอง”
ทั้งสองแบ่งหน้าที่กันชัดเจน ซ่งเยี่ยนโจวไปกับกำลังหลักมุ่งหน้าเข้าไปในภูเขาลึก ส่วนเจ้าหน้าที่หลี่ไปติดต่อกำลังเสริมที่ตัวตำบล เหล่าทหารเดินกันอย่างคล่องแคล่ว สวมชุดพลเรือนลัดเลาะไปตามป่าเขา ไม่นานก็มาถึงบริเวณใกล้ถ้ำและสมทบกับกำลังที่ประจำการอยู่ก่อนแล้ว ก่อนจะตั้งวงล้อมได้ในทันที
ในเวลาเดียวกัน เจียงจืออวี่กำลังวุ่นอยู่ในมิติอย่างเพลิดเพลิน เธอมองต้นโสมบนเนินที่สูงขึ้นมาอีกช่วงหนึ่ง เห็ดหลินจือก็มีดอกหนาขึ้น แล้วพยักหน้าอย่างพอใจ จากนั้นก็ฆ่าไก่ป่าสองตัวที่อ้วนพี ใส่ลงในหม้อดิน เติมน้ำพุวิญญาณกับตังกุยและหวงฉีที่ปลูกไว้ในมิติ เด็ดรากโสมมาอีกสองเส้น แล้วค่อย ๆ เคี่ยวไปเรื่อย ๆ
“คืนนี้พอดีจะไปหาพ่อกับแม่ เอาไปบำรุงร่างกายให้พวกท่านด้วย” เธอสูดกลิ่นหอมของสมุนไพรที่ลอยออกมาจากหม้อ มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย ซุปนี้เคี่ยวมาทั้งบ่าย ไม่ต้องพูดถึงการบำรุงร่างกายเลย ต่อให้แค่เจ็บป่วยเล็ก ๆ น้อย ๆ ดื่มสักชามก็ช่วยให้สบายขึ้นได้มาก