บทที่ 9 ปีศาจบุกโจมตี
“เหยียนเอ๋อร์ ข้าอยากหารือกับเจ้าเรื่องเคล็ดโคจรปราณรอบฟ้า...”
ยามสนธยา ภายในห้องหนึ่งของจวนสกุลหลี่ซึ่งติดอักษรมงคลสีแดงสดไว้ทั่วห้อง
เสิ่นฉางชิงจ้องมองใบหน้างดงามราวหิมะของหลี่มู่เหยียน ก่อนกล่าวความคิดของตนออกมาอย่างจริงจัง
“หารือเรื่องเคล็ดโคจรปราณรอบฟ้าหรือ?”
หลี่มู่เหยียนมีแววตาเหม่อลอย “หมายความว่าอย่างไร?”
เสิ่นฉางชิงเล่าสิ่งที่ตนค้นพบเมื่อเช้านี้ให้ฟังทันที ทว่ายังพูดไม่ทันจบ แก้มเนียนละเอียดของหลี่มู่เหยียนก็แดงระเรื่อ ราวกับเลือดจะหยดออกมา
นางหดตัวงอเข้าหากันอย่างกระต่ายน้อยที่ตกใจกลัว มือกำชายแขนเสื้อแน่น
“เจ้า...เจ้า เจ้ามาพูดเหลวไหลอะไร...”
สองคืนก่อนหน้านี้ทั้งคู่เพียงปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปตามน้ำอย่างไม่เต็มใจนัก แต่เมื่อจะต้องพูดกันตรง ๆ ต่อหน้า นางก็ยากจะทำใจให้สงบนิ่งได้
“ไม่ต้องพูดถึงตอนที่พวกเราหมุนเวียนพลังวิญญาณตามปกติ ซึ่งเคล็ดโคจรปราณรอบฟ้าก็ทำงานขึ้นมาเองอยู่แล้ว ต่อให้เรื่องอย่างว่าช่วยให้พลังเพิ่มขึ้นจริง เจ้าจะรู้ได้อย่างไร?”
หลี่มู่เหยียนไม่เชื่อการคาดเดาของเสิ่นฉางชิงอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเทียบกับการหารือเรื่องเคล็ดโคจรปราณรอบฟ้าแล้ว นางกลับเชื่อว่าเสิ่นฉางชิงติดใจรสชาติเสียมากกว่า
แน่นอนว่าเสิ่นฉางชิงไม่มีทางบอกนางว่าตนมีแผงข้อมูลอยู่ ต่อให้พลังเพิ่มขึ้นเพียงน้อยนิด เขาก็ยังสังเกตเห็นได้
“ที่จริง หากเจ้าต้องการ ก็ไม่จำเป็นต้องบอกข้าหรอก...”
หลี่มู่เหยียนเบือนสายตาไปทางกระจกทองแดงบนโต๊ะเครื่องแป้ง แล้วเห็นใบหน้าหล่อเหลาของเสิ่นฉางชิง แววตาร้อนแรงของอีกฝ่ายราวกับจะเผาใบหูของนางให้มอดไหม้...
หลังผ่านไปหนึ่งคืน
【วิชา: หล่อเลี้ยงปราณ (สมบูรณ์), เคล็ดโคจรปราณรอบฟ้า (ยังไม่เริ่มต้น: 37/500)】
เมื่อมองแผงข้อมูลตรงหน้า เสิ่นฉางชิงแทบข่มความยินดีในใจไว้ไม่อยู่ สิ่งที่คาดไว้ไม่ผิดจริง ๆ!
เพียงคืนเดียว เขาก็ได้รับค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งหน่วย แม้จะน้อยนิด แต่ก็นับเป็นการค้นพบอันน่าทึ่ง
“ลมหายใจของเจ้า ดูเหมือนจะแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อยจริง ๆ”