เจียงหนานหัวเราะคิกคักอย่างเจ้าเล่ห์ผ่านหน้าจอ!
ฟังแล้วขนลุก!
มองดูคำตอบของจงหยิงเสวี่ย แม้จะถูกจับได้ว่าโกหก แต่ในใจก็ยังมีสายน้ำอุ่นไหลผ่าน!
ความรู้สึกที่มีคนคิดถึงดีจริง ๆ!
แต่ทว่าเสวี่ยเสวี่ยที่ซื่อบื้อแบบนั้นน่ารักเกินไปหน่อย!
เดิมทีก็อยากจะออกไปโชว์ในกลุ่มห้องเรียนสักหน่อย!
แต่โมเมนต์ถูกเจียงหนานยัดเยียดซุปไก่พิษเข้าไป จริง ๆ ก็โชว์ไม่ไหวแล้ว
มองดูรายการค่าความแค้นที่อัปเดตเป็นระยะ ๆ เจียงหนานก็ค่อย ๆ หลับไป
แต่ผู้อยู่อาศัยคนอื่น ๆ ไม่ได้โชคดีแบบนี้!
ชีวิตหมาแสนสุขของหวังไฉยังคงดำเนินต่อไป...
พอตกกลางคืน ก็เป็นการต่อสู้สุดเร้าใจ เสียงหอนเหมือนผีร้องหมาหอน!
ทำเอาคนในหมู่บ้านนอนไม่หลับตอนกลางดึกไม่รู้กี่คนที่นอนด่าแม่
ยังไงก็นอนไม่หลับ สู้ไปทำลูกไปดีกว่า...
...
ท่ามกลางแสงแดดอันอบอุ่นที่สาดส่อง ร่างกายที่อุ่น ๆ ของอู๋เหลียงก็ตื่นขึ้นมาอย่างผวา!
ตอนนี้เขาฟื้นคืนร่างเป็นมนุษย์แล้ว ก็แค่หน้าตาบวมช้ำ!
ทั่วทั้งร่างไม่มีทรัพย์สมบัติติดตัวแม้แต่ชิ้นเดียว!
ตัวคนเดียว มือเปล่าไม่มีอะไรติดตัวก็คงเป็นแบบนี้!
คงจะเป็นแบบนี้!
อู๋เหลียงที่เพิ่งลืมตาก็ถูกแฟลชจากกล้องถ่ายรูปแยงตาจนมองไม่เห็น
ตอนนี้ปากตรอกมีคนกลุ่มหนึ่งมุงดูอยู่
"โอ้โฮ~ คนรุ่นใหม่เดี๋ยวนี้กล้าจริง ๆ นะ!"
"หนุ่มคนนี้ของดีไม่เลวนี่!"
ป้าคนหนึ่ง: "ดูด~ ฮี่ฮี่!"
"คงไม่ใช่โดนคนเล่นงานจนเละเทะไปแล้วนะ? เอ๊ะ ๆ ๆ!"
พวกป้ามองด้วยสายตาหื่นกระหายเหมือนเสือ!
สาวน้อยเขินอายจนเอามือปิดตา แต่ก็ยังอดแอบดูผ่านช่องนิ้วไม่ได้