ทวนไฟถนนหวดลงมาพร้อมเสียงหวือหวานเฉือนอากาศ กระแทกเข้ากับร่างของอู๋เหลียงอย่างจัง!
"ปัง!"
อู๋เหลียงรู้สึกเพียงเหมือนโดนรถบรรทุกชน!
ร่างที่แปลงร่างเป็นสัตว์หนักเกือบ 800 ชั่งถึงกับกระเด็นปลิว!
แทบหายใจไม่ทัน เจ็บจนหน้าย่น!
กำลังจะลุกขึ้นสู้ต่อ!
ก็เห็นท่าทีอันน่าตกใจของเจียงหนาน!
ทวนไฟถนนในมือเจียงหนานราวกับมีชีวิต!
ฟัน ทุบ แทง แยง สารพัดท่าเต้น ส่งผลให้อู๋เหลียงร้องโหยหวน!
หมดทางสู้!
หัวโล้นเถียงและไอ้แผลเป็นถึงกับตะลึงงัน
ท่วงท่าของเจียงหนานช่างงดงามน่าชม เต็มไปด้วยพลังอันดิบเถื่อน!
เทียบได้กับปรมาจารย์ทวน!
ทั้งคู่ถึงกับอยากจะปรบมือให้เจียงหนาน...
"แผละ!"
ทวนไฟถนนฟาดเข้าที่หน้าหมีของอู๋เหลียงอย่างแรง
ร่างใหญ่ยักษ์โซซัดโซเซ ล้มลงกับพื้น!
เจียงหนานมองทวนไฟถนนในมือที่งอจนเสียรูปพลางอุทานด้วยความประหลาดใจ!
พลังป้องกันของอู๋เหลียงหลังแปลงร่างช่างน่ากลัวจริงๆ
ขนาดนี้แล้วยังดิ้นรนจะลุกขึ้นอีก
เจียงหนานจะเปิดโอกาสให้เขาได้ยังไง?
กระโดดคร่อมร่างอู๋เหลียง อิฐแดงในมือทุบลงมาไม่ยั้ง...
ส่วนเรื่องที่ว่าไม่ใช้หมัดน่ะเหรอ?
เจียงหนานรังเกียจว่าเจ็บมือ...
หลังจากทุบอิฐแดงไปยี่สิบกว่าก้อน อู๋เหลียงก็สลบไปในที่สุด!
เจียงหนานหายใจหอบเล็กน้อย พลางด่า: "ไอ้หมีเวร!"
จากนั้นก็ยิ้มแย้ม มองไปที่หัวโล้นเถียงกับไอ้แผลเป็น
ทั้งคู่สะดุ้งเฮือก ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว!
"ไม่ต้อง! พี่หนาน! ผมจัดการเอง!"
ว่าแล้วไอ้แผลเป็นก็พุ่งชนเสาไฟข้างทางอย่างแรง
ได้ยินเพียงเสียง"ดังปัง" ไอ้แผลเป็นก็สลบไปกับเสียงนั้น...