หลังมื้อเย็น ฉันเปลี่ยนไปสวมชุดกีฬาเซ็ตสีดำ
ด้านในเป็นเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงกีฬาขาสั้น ความยาวพอดีช่วงกลางต้นขา เคลื่อนไหวได้สะดวก
ถุงเท้าข้อกลางสีขาวคู่กับรองเท้ากีฬาสีเทาอ่อน ผมรวบเป็นหางม้าสูงอย่างเรียบร้อย หน้าม้าสองข้างที่ตัดกรอบใบหน้าแบบเจ้าหญิงทิ้งตัวลงข้างแก้มอย่างเป็นธรรมชาติ
ฉันสะพายกระเป๋าใส่ไม้แบดมินตันสีน้ำเงินเข้ม แล้วออกจากบ้าน
ฉันเดินไปถึงทางเข้าสวนสาธารณะที่นัดกันไว้ แล้วยืนรอใต้แสงไฟถนน
ลมพัดมาจากอีกฟากของถนน ฉันรูดซิปเสื้อคลุมกีฬาขึ้นจนสุดแล้วหดคอเล็กน้อย
รออยู่ราวสิบกว่านาที เสียงเครื่องยนต์คำรามก็ดังมาจากที่ไกล ๆ
เสียงทุ้มหนักแน่นแหวกผ่านความมืดของยามค่ำคืน ค่อย ๆ ใกล้เข้ามา
ฉันเงยหน้า รถจีทีอาร์สีขาวคันหนึ่งเลี้ยวออกมาจากหัวมุมถนน ตัวถังสะท้อนประกายโลหะเย็นเยียบใต้แสงไฟ เส้นสายโฉบเฉี่ยวคมกริบ
ตอนรถจอดตรงหน้าฉัน เจ้าของรถเหมือนจะเหยียบคันเร่งด้วย เสียงเครื่องยนต์จึงคำรามขึ้นอีกระลอก
ประตูรถเปิดออก เฉิงเหย่ลงมาจากที่นั่งคนขับแล้วเดินอ้อมมาหาฉัน
เห็นได้ชัดว่าเขาจัดแต่งทรงผมมาแล้ว ไม่เหมือนสภาพยุ่งเหยิงตอนอยู่ในออฟฟิศเมื่อกลางวันเลยสักนิด
เขาเสยหน้าม้าขึ้นไปด้านหลังเล็กน้อย เผยให้เห็นแนวหน้าผากที่ได้รูปชัดเจน
เขาสวมเสื้อกีฬาสีเทาเข้มแขนสั้นกับกางเกงกีฬาขาสั้นสีดำ รองเท้าฝึกซ้อมสีขาว ทำให้ดูมีชีวิตชีวาขึ้นไม่น้อย
“รอนานหรือยัง?” เขาโบกมือให้ฉัน