หลังพิธีเปิดช่วงเช้าจบลง ฉันก็กลับบ้านไปเปลี่ยนเป็นชุดแบดมินตันของโยเน็กซ์
ตอนเพิ่งได้ชุดมา ฉันพูดไม่ออกไปพักหนึ่ง
นึกว่าจะเป็นเสื้อแขนสั้นกับกางเกงขาสั้นธรรมดา แต่พอเปิดถุงดู กลับเป็นเสื้อแขนสั้นกับกางเกงกระโปรงหนึ่งตัว
เนื้อผ้าสีขาวนวล งานตัดเย็บประณีตมาก ชายกระโปรงมีแถบสีเทาเข้มเส้นเล็ก ๆ ล้อมรอบ
ถึงจะเป็นกางเกงกระโปรง แต่หลังจากได้มา ฉันก็ใช้เวลาอยู่นานกว่าจะทำใจยอมรับได้
พอสวมเสร็จ ฉันก็ยืนสำรวจตัวเองหน้ากระจก
กางเกงกระโปรงทรงเนี้ยบ ไม่พลิ้วไหวง่ายเหมือนกระโปรงจีบ แต่ดูเผิน ๆ ก็เหมือนกระโปรงสั้นจริง ๆ
ยามเดิน ชายกระโปรงจะแกว่งเบา ๆ ตามจังหวะก้าว เผยให้เห็นเรียวขาและเหนือเข่าขึ้นมาเล็กน้อย
เสื้อเป็นแบบแขนสั้นเข้ารูป คอเสื้อไม่สูงไม่ต่ำเกินไป ช่วงเอวก็เข้ารูปพอดี
ฉันรวบผมเป็นหางม้าสูงอย่างคล่องแคล่ว เผยให้เห็นช่วงคอสะอาดเกลี้ยงเกลา
สุดท้ายก็สวมชุดวอร์มสีน้ำเงินเข้มของไนกี้ที่กองบังคับการให้มา คว้ากระเป๋าใส่ไม้แบดมินตันแล้วออกจากบ้าน
ฉันขี่สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าไปวิทยาลัยตำรวจ จอดรถไว้ในที่เหมาะ ๆ แล้วเดินเข้าไปในโรงยิม
ทันทีที่ผลักประตูเข้าไป ฉันก็ชะงักไปนิดหนึ่ง
คนแทบจะเต็มสนามทั้งแห่ง
บนอัฒจันทร์ ข้างสนาม และตามทางเดิน ล้วนมีคนสวมชุดกีฬาหลากสี
บางคนยืนอยู่ บางคนนั่งบนเก้าอี้พับเล็ก ๆ ที่พกมาเอง ส่วนบางคนก็นั่งขัดสมาธิลงบนพื้นใกล้สนามไปเลย