เติมน้ำมันเสร็จ ฉันเก็บบัตรเติมน้ำมันกับใบเสร็จเรียบร้อย สตาร์ตรถเตรียมกลับโรงพัก
รถพาสซัตเพิ่งขับออกจากปั๊มน้ำมัน ยังไม่ทันเลี้ยวขึ้นถนนใหญ่ เสียงไซเรนสั้น ๆ ก็ดังมาจากด้านหลัง
ฉันเหลือบมองกระจกหลังตามสัญชาตญาณ เห็นมอเตอร์ไซค์ตำรวจคันหนึ่งตามมาข้างหลัง ตำรวจจราจรชี้ไปที่ข้างทาง ส่งสัญญาณให้ฉันจอดรถ
ฉันชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็เปิดไฟเลี้ยวแล้วค่อย ๆ จอดชิดข้างทาง
พอรถจอดสนิท ตำรวจจราจรก็ดับเครื่อง ถอดหมวกกันน็อกหนีบไว้ใต้แขน แล้วเดินมาทางฉัน
ตอนลดกระจกลง ฉันก็เห็นหน้าคนนั้นชัด ๆ แทบกลั้นไม่ให้กลอกตาไม่ได้
หวังหมิงเลี่ยง
ตำรวจจราจรจากกองบังคับการลู่เจียเจย สัปดาห์นี้แทบจะมาหาข้าวกินที่โรงพักเราทุกวัน
เขาเดินมาข้างหน้าต่าง ยืนตัวตรง ก่อนทำหน้าขึงขังแล้วยกมือทำความเคารพฉัน
“สวัสดีครับคุณผู้หญิง กรุณาแสดงใบขับขี่ด้วยครับ”
ฉันจ้องเขาอยู่ห้าวินาที ไม่พูดสักคำ
เขาพูดซ้ำอีกครั้ง น้ำเสียงเป็นทางการกว่าครู่ก่อนเล็กน้อย “กรุณาให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่จราจร แล้วแสดงใบขับขี่ด้วยครับ”
“หวังหมิงเลี่ยง” ฉันเอนหลังพิงเบาะ มองเขา “นายหมายความว่ายังไง ไม่เห็นหรือไงว่านี่ก็รถตำรวจเหมือนกัน”
เขายังคงทำหน้าขึงขัง “กรุณาให้ความร่วมมือ นี่เป็นการตรวจตามปกติครับ”
ฉันมองเขาอยู่สองวินาที แล้วพูดทีละคำว่า “ไม่ได้เอามา”
หวังหมิงเลี่ยงยังคงสีหน้าเรียบเฉย รักษาท่าทีเป็นการเป็นงานไว้ “ตามระเบียบว่าด้วยการจัดการคะแนนความผิดด้านความปลอดภัยทางจราจรทางถนน ผู้ขับขี่รถยนต์ที่ไม่ได้พกใบขับขี่ติดรถมาด้วย จะถูกหัก 1 คะแนนต่อครั้ง” เขาหยุดไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ “และตามมาตรา 90 แห่งกฎหมายว่าด้วยความปลอดภัยทางจราจรทางถนนของฮว่ากั๋ว การกระทำดังกล่าวยังอาจถูกตักเตือนหรือปรับตั้งแต่ 20 ถึง 200 หยวนด้วยครับ”