ฉันปั่นจักรยานสาธารณะตระเวนไปทั่วถนนฮูเจียงยามค่ำคืน
ลมกลางคืนพัดลอดคอเสื้อเข้ามา จนหน้าม้าปลิวกระเซิงไปหมด
ตามถนนเต็มไปด้วยหนุ่มสาวแต่งตัวอินเทรนด์ ทั้งแนวโอเวอร์ไซซ์ แนวยุคสองพัน และแนวย้อนยุคสไตล์เซี่ยงไฮ้ แต่ละคนดูเนี้ยบเหมือนเพิ่งเดินออกมาจากนิตยสาร
ยังมีคู่รักที่กำลังหวานชื่นกันอีก
ฉันมองคู่รักที่เดินกันเป็นคู่ ๆ จู่ ๆ ก็รู้สึกโกรธขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
สวรรค์ทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง? ทำไมถึงปล่อยให้ฉันกลายเป็นแบบนี้?
ถ้าจะให้เป็นผู้หญิงแท้ ๆ ก็ทำไปเลยสิ หรือไม่ก็ให้เป็นผู้ชายแท้ ๆ ไปเลย นี่มันอะไรกัน?
วิญญาณกับร่างกายดันแยกทางกันไปคนละทิศละทาง!
ยิ่งคิดก็ยิ่งหัวเสีย ฉันย่ำบันไดจักรยานแรง ๆ สองที ในใจก่นด่ายายแม่มดนั่นไปถึงบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตร
..............................
รู้ตัวอีกที ฉันก็ปั่นมาถึงถนนจวี้ลู่แล้ว
ฉันเคยได้ยินว่าที่นี่เป็นย่านเที่ยวกลางคืนชื่อดังของฮูเจียง
รถหรูรถสปอร์ตจอดเรียงรายอยู่ริมถนน ทั้งเฟอร์รารี ลัมโบร์กินี และมายบัค แต่ละคันยิ่งใหญ่เบ่งบารมีกว่ากันทั้งนั้น
หนุ่มสาวแต่งตัวทันสมัยเดินเข้าออกไม่ขาดสาย กลิ่นน้ำหอม เงินทอง และฟีโรโมนอบอวลไปทั่วอากาศ
แล้วจู่ ๆ ฉันก็เห็นร่างที่คุ้นตา
เสื้อคลุมสีเทา ตัวอวบหน่อย!
รูปร่างเหมือนยายแม่มดนั่นไม่มีผิด!
หัวใจฉันเต้นรัว โยนจักรยานสาธารณะไว้ข้างทางแล้วออกวิ่งตามทันที
ร่างนั้นเลี้ยวเข้าไปในไนต์คลับชื่อ “เคเอสเอ” ฉันไม่ทันคิดอะไรก็วิ่งตามเข้าไปแล้ว
..............................