ฉันกำลังจะเดินพ้นแนวป่าละเมาะตรงนี้แล้ว
เพิ่งก้าวออกไปได้ครึ่งก้าว จู่ ๆ ก็มีเสียงสวบสาบดังมาจากพุ่มไม้เตี้ย ๆ ข้างทาง
ฉันหดตัวไปหลบหลังต้นปาล์มข้าง ๆ ตามสัญชาตญาณ แล้วหันข้างหรี่ตามองไปทางต้นเสียง
ค่ำคืนนี้ไม่ได้มืดมากนัก แสงไฟสีสันจากสระว่ายน้ำส่องลอดมา แต่งขอบพุ่มไม้ให้เป็นสีม่วงอมฟ้าชวนให้คิดไปไกล
เงาคนสองคนเดินออกมาจากใต้เงาไม้ คนหนึ่งอยู่ข้างหน้า อีกคนตามหลัง ทั้งคู่เดินโซเซเล็กน้อย
หวังหยาเหวิน!
เธออีกแล้ว!
ผมเผ้ายุ่งเหยิงสยายคลุมไหล่ แก้มแดงระเรื่อ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์เหล้าหรืออะไร
เธอคลุมผ้าเช็ดตัวไว้ด้านนอก แต่ผ้าพาดเอียง ๆ เผยให้เห็นไหล่ข้างหนึ่งกับไหปลาร้า
เธอก้มหน้าเดินเร็ว ๆ ก้าวเท้าไม่ค่อยมั่นคง มือข้างหนึ่งกำชายผ้าเช็ดตัวไว้ อีกข้างจัดสายชุดว่ายน้ำตรงชายเสื้อ
จ้าวข่ายเดินตามหลังมา
เขาสวมกางเกงชายหาด ท่อนบนเปลือยเปล่า ผมยุ่งกว่าเดิมเสียอีก
เขาเดินตามหลังหวังหยาเหวินห่างกันสองสามก้าว สีหน้าของเขาน่ะ...ฉันอยู่ห่างออกมาตั้งสิบกว่าเมตรยังเห็นชัดเต็มตา ดูพึงพอใจสุด ๆ มุมปากยกยิ้มเหมือนเพิ่งกินมื้อใหญ่เสร็จ
เขาหยุดตรงข้างพุ่มไม้ จัดทรงผมอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะก้าวตามไป
ทั้งคู่เดินเรียงกันไปทางสระว่ายน้ำ แล้วกลืนหายเข้าไปท่ามกลางเสียงเพลงและเสียงหัวเราะ
ฉันโผล่หัวออกมาจากหลังต้นปาล์มครึ่งหนึ่ง มองพวกเขาหายไปในแสงไฟ แล้วจิ๊ปากในใจ
เมื่อวานกลับมาตอนหกโมงเช้า วันนี้ก็ไปหมกอยู่ในป่าละเมาะอีกแล้ว
พลังเหลือเฟือจริง ๆ
ฉันส่ายหน้า เดินออกมาจากหลังต้นไม้ แล้วรีบผ่านประตูด้านข้างของโรงแรมเข้าไปในลิฟต์
ฉันใช้คีย์การ์ดเปิดห้องแล้วรีบอาบน้ำก่อน น้ำอุ่นชะล้างน้ำในสระออกจากตัวจนหมด ในที่สุดก็รู้สึกเหมือนกลับมามีชีวิตอีกครั้ง
ฉันเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้น แล้วทิ้งตัวลงบนเตียง หยิบมือถือขึ้นมาไถดูอยู่พักหนึ่ง