ผ่านไปสิบกว่านาที ลูกค้าก็ทยอยกันเข้ามาหลายคน ตอนแรกซินอี้เป็นคนคุยกับพวกเขา ซึ่งที่จริงก็ง่ายมาก แค่ถามว่าต้องการดื่มชาบำรุงสุขภาพไหม แก้วละ 0.3 เหรียญเทพนิยาย จะนำสิ่งของมาแลกก็ได้ แล้วก็แนะนำสมุนไพรกับหัวไชเท้าขาวไปด้วย
พอมีคนมาอีก ซินอี้ก็ให้ภูตเห็ดไปคุยกับพวกเขา ตอนแรกภูตเห็ดยังเก้ ๆ กัง ๆ อยู่ แต่พอมีลูกค้าเข้ามามากขึ้น เธอก็รับมือได้คล่องแคล่วขึ้นเรื่อย ๆ
เมื่อเห็นว่าภูตเห็ดไม่มีปัญหาอะไร ซินอี้ก็เริ่มจัดของในตะกร้าสะพายหลัง
เธอหยิบดอกไม้แห้งสวย ๆ ที่วางอยู่ด้านบนออก ใต้ลงไปมีห่อเล็ก ๆ ห่อด้วยใบบัวแห้ง พอเปิดออกก็เห็นเครื่องเทศบดละเอียดสีค่อนข้างเข้ม กลิ่นคล้ายส่วนผสมของเมล็ดพืชกับเปลือกไม้บางชนิดที่นำไปคั่ว
ยังมีถุงผ้าป่านหยาบอีกใบ ปากถุงมัดไว้อย่างหลวม ๆ ข้างในใส่เห็ดตากแห้งหลากชนิด
ตอนซินอี้เอื้อมมือลงไปก้นตะกร้าสะพายหลัง เธอก็สัมผัสโดนไหดินใบเล็กที่แข็ง ๆ เธอแก้เชือกป่านออก แหวกใบไม้ขึ้นมุมหนึ่ง กลิ่นหอมสดชื่นเข้มข้นก็พวยพุ่งออกมาทันที
เธอก้มมอง ข้างในไหเป็นของเหลวข้นสีน้ำตาลเข้ม
เจินกั่วเพิ่งส่งลูกค้าคนหนึ่งกลับไป พอหันมาเห็นไหดินในมือซินอี้ก็พูดว่า “นั่นคือ... น้ำค้างเห็ดที่ฉันทำเอง” น้ำเสียงของเธอเปิดเผยกว่าเมื่อก่อนมาก “สับเห็ดให้ละเอียด เติมเกลือกับสะระแหน่แห้ง ใส่ลงไหแล้วปิดให้สนิท จากนั้นเอาไปวางไว้ตรงที่อุ่นที่สุดหลังเตา ปล่อยให้มันค่อย ๆ คายน้ำเอง ตากไว้ตลอดฤดูใบไม้ร่วง พอถึงก้นไหก็จะมีของพวกนี้สะสมอยู่”