ซินอี้กลับมาที่โพรงไม้ก็เริ่มเตรียมการทันที
เธอเปิดคู่มือเวทมนตร์ หาสูตรยาแก้พิษ แล้วอ่านทบทวนทีละตัวอักษรอีกครั้ง
เขี้ยวพิษเขียวมี 19 ชิ้น งูพิษเงามรกตที่เคยสังหารไม่ได้มีแค่ตัวเดียว อาช่ายกับพวกยังโยนให้เธออีกหลายชิ้น
ไขมันบริสุทธิ์มี 29 ชิ้น เป็นดรอปจากห่านโง่เขลา ตัวเธอยังไม่เคยใช้สักชิ้น
น้ำหนามเถาที่เก็บไว้ก่อนหน้านี้มี 10 หน่วย
ผลน้ำค้างแข็งเก็บมาเยอะมาก ตั้ง 62 ลูก
เธอวางวัสดุทั้งหมดบนแท่นเวทมนตร์ ปรุงอย่างเคร่งครัดตามสัดส่วน น้ำหนามเถาหนึ่งหยด เขี้ยวพิษเขียวบดเป็นผงเทลงไป ผลน้ำค้างแข็ง...
“วื้ม——”
ของเหลวสีเขียวในขวดพลันเดือดปุด ๆ อย่างบ้าคลั่ง ราวกับกาต้มน้ำที่โดนเหยียบหาง ตามด้วยเสียงตูมทึบ “ปัง!”
ควันสีเขียวอ่อนห่อหุ้มเขม่าดำ “ตูม” ระเบิดออกมา ฟุ้งเข้าหน้าซินอี้เต็ม ๆ
เมื่อควันจางลงพอควร แท่นเวทมนตร์ยังมีควันจาง ๆ ลอยอยู่ ซินอี้แบกผมยุ่งเหยิงที่ชี้ตั้งทุกเส้น ใบหน้าเลอะเขม่าดำเป็นชั้นสม่ำเสมอ แม้แต่ขนตายังเกาะเศษยาเส้นเล็ก ๆ
เธอกะพริบตา เขม่าดำร่วงหล่นเป็นผง “แค่ก ๆ ๆ... ไม่มีทางง่ายขนาดนั้นจริง ๆ”
ขวดเปล่าบนแท่นแตกเป็นสองซีก ยาที่เหลือครึ่งขวดกลายเป็นเนื้อเจลสีเขียวเข้มเหนียวหนืด ยังเดือดปุด ๆ อย่างประหลาด
ซินอี้ขมวดคิ้วอย่างกังวล ลูบผมตัวเอง “ผิดขั้นตอนไหนกันนะ? ก็ทำตามคู่มือเวทมนตร์ทุกอย่างเลยนี่นา”
“ลองอีกที” ครั้งนี้ซินอี้ระมัดระวังมากขึ้น ตรวจให้แน่ใจว่าไม่ผิดพลาดจริง ๆ ถึงจะทำขั้นตอนต่อไป