ปลาเงาเดือนตัวหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นจากผิวน้ำก่อนใคร วาดเส้นโค้งสีเงินกลางอากาศ ใบมีดวารีเล็กจิ๋วพุ่งออกจากรอบตัวมัน เฉือนเข้าใส่เค้าปีศาจกลางคืนตัวหนึ่งที่เกาะอยู่บนรั้วอย่างแม่นยำ
เค้าปีศาจกลางคืนตัวนั้นมีขนาดใหญ่กว่าปลาเงาเดือนหลายสิบเท่า แต่กลับถูกใบมีดวารีเล็ก ๆ เหล่านั้นเฉือนจนแหลกเป็นชิ้น ๆ หมอกดำยังไม่ทันรวมตัว ใบมีดวารีระลอกต่อมาก็ฉีกมันจนขาดวิ่น
ปลาเงาเดือนตัวอื่น ๆ พุ่งขึ้นจากผิวน้ำตามมา
ใต้แสงจันทร์ เงาสีเงินหลายสิบสายพุ่งวูบไปมาบนผิวน้ำ ปลาเงาเดือนแต่ละตัวราวกับจันทร์เงินมีชีวิต พวกมันพาใบมีดวารีเล็กละเอียดติดตัวไปด้วย แล้วฉีกเค้าปีศาจกลางคืนที่เกาะอยู่บนรั้วทีละตัว
ซินอี้ตะลึงจนพูดไม่ออก
เธอรู้ว่าปลาเงาเดือนจะแข็งแกร่งขึ้นเมื่ออยู่ใต้แสงจันทร์ แต่ไม่คิดว่าจะเก่งกาจได้ถึงขนาดนี้
เค้าปีศาจกลางคืนที่แม้แต่จันทร์เงินของเธอยังต้องฟันซ้ำอีกสองสามครั้งกว่าจะสังหารได้เด็ดขาด กลับเปราะบางราวกับกระดาษเมื่ออยู่ต่อหน้าใบมีดวารีของปลาเงาเดือน
จิวจี่เองก็นิ่งอึ้งไปเช่นกัน
มันหมอบอยู่บนพื้น ดวงตาสีทองเรียวตั้งจับจ้องปลาเงินตัวน้อยที่พลิกตัวไปมาบนผิวน้ำ ถึงกับลืมความเจ็บปวดจากบาดแผลบนตัว
ซินอี้ได้สติกลับมาก่อน เธอใช้ชุดปฐมพยาบาลฉุกเฉิน 1 ชุดกับจิวจี่ พอเห็นบาดแผลที่ขาหลังของมันค่อย ๆ ฟื้นตัวจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก
“จิวจี่ อยู่ข้างในรั้ว อย่าขยับนะ” เธอลุกขึ้นยืน จันทร์เงินปรากฏขึ้นข้างกายอีกครั้ง “กาน้ำชากุหลาบ ไก่ไก่ กลับเข้าโพรงไม้ไป!”
ไม่รู้ว่าไก่ไก่ออกมาจากโพรงไม้ตั้งแต่เมื่อไร ตอนนี้มันกำลังหลบตัวสั่นอยู่ตรงมุมรั้ว