“อันดับหนึ่งคนขี้เกียจ: ถอนต้นหลิวคว่ำ นายถอนการเทรดของฉันทำไม ฉันว่าแกต้องมีเล่ห์เหลี่ยมแน่ โดนฉันพูดถูกใช่ไหม @ถอนต้นหลิวคว่ำ ขอคำอธิบายหน่อย ฉันเทรดปกติแท้ ๆ”
“ซ่างซ่านรั่วสุ่ย: @อันดับหนึ่งคนขี้เกียจ อย่าเพิ่งร้อน ฉันจะไปถามให้เอง”
“ถอนต้นหลิวคว่ำ ฟังฉันพูดสักประโยค เจอกันก็เป็นบุญ ทำการค้าต้องซื่อตรงมีไปมีมา เรื่องนี้นายทำไม่ถูกเอง นายขอโทษอันดับหนึ่งคนขี้เกียจสักคำ มองหน้าฉัน เรื่องนี้ก็จบกัน”
ซินอี้มองดูข้อความนี้ ไม่ได้ตอบกลับทันที
เธอแตะไอคอนแว่นขยายบนช่องแชต พิมพ์ค้นหา “ซ่างซ่านรั่วสุ่ย”
คนนี้ตั้งแต่วันแรก ก็อยู่ในช่องสาธารณะชี้แนะ ชอบสอนคนอื่นเปิดกล่องสมบัติ อัปเกรดที่พักพิง ดูท่าทางเป็นคนน้ำใจงาม
ในกลุ่มก็มีคนไม่น้อยที่ชอบคล้อยตามเขา
แต่ซินอี้สังเกตเห็นรายละเอียดอย่างหนึ่ง ทุกครั้งที่เขาแนะนำเสร็จ จะตามด้วยประโยค “ฉันมีไอเทม/วัสดุอยู่ด้วย พวกเราคือสหายกัน ฉันยอมขายราคาถูกให้ทุกคนได้”
สร้างความต้องการก่อน แล้วค่อยยื่นทางออกให้ แถมยังได้ทุนคืนด้วย
แล้วถ้าจำไม่ผิด วันที่เขาเข้าเกมวันแรก เขาก็ตะโกนถามในช่องสาธารณะว่าอาชีพสืบทอดของคนอื่นได้มายังไง
แฮะ ๆ ฉันแค่ถอนของเขา ยังลืมถอนของนายเลย
จะทำไมล่ะ ฉันก็คนเจ้าคิดเจ้าแค้นนี่นา
จัดการถอนการเทรดของซ่างซ่านรั่วสุ่ยทันที ครั้งแรกไม่รู้เทคนิค ครั้งหน้าถ้าจะเทรด ต้องลิสต์คนที่ไม่เอาเข้าบัญชีดำให้หมดก่อน