เสียงไม้ในเตาผิงแตกเปาะแปะดังไม่ขาด เปลวไฟเลียเนื้อห่าน ไขมันหยดติ๋งๆ ลงไป กลิ่นหอมโชยออกมาในไม่ช้า
ซินอี้ไม่สนใจการโต้เถียงในช่องสาธารณะอีกต่อไป เธอใช้กิ่งไม้เขี่ยเนื้อห่านลงมา เป่าลมร้อนๆ แล้วกัดคำหนึ่ง น้ำเนื้อหอมกรุ่นฉ่าแตกซ่าในปาก
ซินอี้อดชูนิ้วโป้งในใจไม่ได้ ฝีมือทำอาหารของเธอถือว่ากลางๆ อยู่ในขั้นที่กินได้ ครั้งนี้ที่อร่อยขนาดนี้ส่วนใหญ่เพราะวัตถุดิบดีเกินไป เนื้อห่านไม่แข็งเลยแม้แต่น้อย กลับฉ่ำน้ำและนุ่ม
ฝูงห่านโง่นี้ต้องอยู่อย่างไม่มีความทุกข์ในป่านิทาน ไม่รู้จักความโหดร้ายของสังคม เลยมีเนื้อนุ่มขนาดนี้
ซินอี้ที่กินอิ่มประมาณเก้าส่วนมองดูไม้เสียบห่านที่ยังเหลือในเตาผิง แล้วหันไปดูกาน้ำชากุหลาบที่วิ่งวนเป็นกังวล
ไม่ใช่ว่าเธอไม่ให้กาน้ำชากิน แต่เป็นเพราะมันกินไม่ได้ต่างหาก
แหล่งอาหารเดียวของกาน้ำชากุหลาบคือน้ำตาลเท่านั้น อาหารอื่นมันไม่มีวาสนาได้ลิ้มลอง
ซินอี้มองมันอย่างเห็นใจ ไม้เสียบห่านที่เหลือทำได้เพียงจัดการเอง รออีกครึ่งชั่วโมงค่อยลุยต่อ
ระหว่างรอการย่อยอาหาร ซินอี้หยิบของอื่นๆ ในกล่องสมบัติลวดลายทองขึ้นมาดู
[ทุ่งนาอุดมสมบูรณ์×2: ผลผลิตจากฟาร์มมอนสเตอร์ของนีหนง ไอเทมเพาะกล้าที่หายาก มีสภาพดินเหมาะแก่การเจริญเติบโตของพืช เร่งการเติบโตของพืช มีโอกาสให้ต้นไม้ในนิทานกลายพันธุ์]
ทุ่งนาอุดมสมบูรณ์เป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาด 50×50 ข้างในเป็นดินอินทรีย์ ทุ่งนาอุดมสมบูรณ์ทั้งสองผืนถูกซินอี้วางบนพื้นที่ว่างข้างลำธารสี่สี