จากข้อมูลที่ “คู่มือการเอาชีวิตรอดของมนุษย์” ให้ไว้ คำอธิบายไอเทมของระบบนั้นเรียบง่ายมาก แถมจะให้คำใบ้เฉพาะช่วงจุดสำคัญเท่านั้น ผู้เล่นส่วนใหญ่จึงไม่สามารถยืนยันได้ว่าทรัพยากรในป่าแบบไหนกินได้ แบบไหนมีพิษ
ช่วงนี้เอง พรสวรรค์ “ดวงตาที่ค้นพบความงาม” ของซินอี้จึงดูมีประโยชน์สุดๆ และยิ่งปัญญาเพิ่มขึ้น ข้อมูลที่เธอมองเห็นก็จะยิ่งมากขึ้นตามไปด้วย
สิ่งนี้ทำให้การเอาตัวรอดในป่าของเธอมีความมั่นใจมากขึ้นอย่างมากอย่างไม่ต้องสงสัย
เลื่อนดูต่อไปเรื่อยๆ ซินอี้เจอข้อมูลการแลกเปลี่ยนที่เธอสนใจมากๆ รายการหนึ่ง
คนโพสต์ยังเป็นคนรู้จักอีกต่างหาก
“ฉันไม่กินหญ้า: ขายการ์ดขยายกระเป๋า สนใจทักข้อความส่วนตัวได้เลย”
[การ์ดขยายกระเป๋า: ไอเทมขยายพื้นที่ใช้ครั้งเดียว ใช้แล้วเพิ่มช่องกระเป๋า 20 ช่องถาวร สูงสุดซ้อนกัน 99 ชิ้น]
พอเห็นแบบนี้ซินอี้อดตื่นเต้นไม่ได้ นี่คือสิ่งที่เธอต้องการมากที่สุดในตอนนี้
เพิ่งเห็นข้อความนี้ปุ๊บ ซินอี้ก็สาดข้อความส่วนตัวไปทันที ตอนนี้พื้นที่กระเป๋าเท่าที่มีมันชักจะไม่พอใช้แล้ว ทุกวันออกไปข้างนอกต้องคิดหนักว่าจะเอาอะไรไปดีไม่เอาอะไรไปดี สำหรับคนที่เป็นโรคตัดสินใจยากนี่มันช่างทรมานยิ่งนัก
“ถอนต้นหลิวคว่ำ: การ์ดขยายกระเป๋าแลกยังไง?”
อีกฝ่ายตอบกลับเร็วเกินคาด
“ฉันไม่กินหญ้า: ของกินก็พอ อะไรก็ได้ ขนมปังแห้งๆ ก็ยังได้ แต่ขออย่าเป็นบิสกิตอัดแข็ง”
ซินอี้มองประโยคท้ายๆ ที่ว่า “อย่าเป็นบิสกิตอัดแข็ง” แล้วรู้สึกงุนงงเล็กน้อย