พี่ชายก้มมองหยดโคลนเปียกชื้นบนตัว ก่อนจะหันไปมองน้องชายที่นอนหงายท้องชี้ฟ้าอยู่บนพื้น จากนั้นยกอุ้งเท้าขึ้นพลิกน้องชายกลับหัวกลับหางอย่างไม่หนักไม่เบา พอพลิกเสร็จก็เดินมาหาซินอี้ คาบปลาตัวเล็กที่ติดอยู่บนหัวลงมา วางไว้ข้างเท้าเธออย่างเรียบร้อย แล้วถอยไปนั่งยอง ๆ ดวงตาดำกลมชุ่มน้ำทั้งคู่เป็นประกาย เงยหน้ามองเธอ
ในที่สุดน้องชายก็ปีนตะเกียกตะกายขึ้นมาจากหลุมโคลน เลิกเดินด้วยอุ้งเท้าคู่หน้าแล้วเปลี่ยนมาใช้ทั้งสี่ขา วิ่งตุบตับมาหาซินอี้ คาบปลาตัวเล็กบนหัวลงมาวางข้างปลาของพี่ชาย จากนั้นก็นั่งยอง ๆ เลียนแบบพี่ชาย จ้องเธอด้วยดวงตาดำชุ่มน้ำ
ซินอี้คิดว่าถ้าหมีน้อยพวกนี้เป็นสัตว์ชนิดอื่นมายืนอยู่ตรงหน้าเธอ ป่านนี้คงแลบลิ้นออกมาแล้ว
เจ้าตัวเล็กนั่งยอง ๆ ได้แค่สองวินาทีก็ทนไม่ไหว ขยับอุ้งเท้าคู่หน้าเข้ามา แล้วขยับตัวเข้ามาใกล้อีกนิด จนปลายจมูกแทบชนเข่าซินอี้ มันสูดดมสองที ก่อนจะจามเบา ๆ จนโคลนกระเด็นเปื้อนขากางเกงเธอไปทั้งแถบ แต่ตัวมันเองกลับไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ ยังคงเงยหน้ามองเธอด้วยดวงตากลมดำชุ่มน้ำเป็นประกาย
ซินอี้หลุดหัวเราะ หยิบขวดน้ำผึ้งครึ่งขวดที่ได้ยินมาว่าเป็นของโปรดของหมีสีน้ำตาลออกจากกระเป๋า ตักน้ำผึ้งขึ้นมาเต็มช้อน ของเหลวสีอำพันค่อย ๆ ไหลลงจากขอบช้อน ยืดเป็นเส้นสีทองเรียวยาว
ลูกหมีทั้งสองนั่งลงบนพื้นพร้อมกัน เงยหน้า อ้าปากกว้าง ท่าทางเหมือนกันเป๊ะราวกับก๊อปปี้วาง
ซ้ายหนึ่งช้อน ขวาหนึ่งช้อน เผลอแป๊บเดียว น้ำผึ้งครึ่งขวดก็หมดเกลี้ยง ลูกหมีทั้งคู่กินอย่างเอร็ดอร่อยจนพอใจ ช่วงท้ายลูกหมีต่างเกาะขาซินอี้คนละข้าง ทำให้เธอต้องใช้มือข้างหนึ่งยกขอบกางเกงไว้