คมแสงสีเงินกรีดผ่านขอบของวังวนลมจนเกิดเสียงหวีดแหลมบาดหู ชั้นกระแสลมถูกฉีกเป็นช่องจากด้านหน้า เสาลมสีเทาพลิกม้วนออกจากรอยแยกราวกับผืนผ้าที่ถูกฉีก เผยให้เห็นขนสีน้ำตาลอมเทาด้านใน
ปีศาจวายุส่งเสียงครางสั้น ๆ จากภายในวังวนลม ปนความตื่นตระหนกไว้ด้วย
วังวนลมหยุดกึกกลางป่า ก่อนหดแคบลงแล้วขยายออกฉับพลัน ใบไม้แห้งและเศษหินที่พลิกม้วนอยู่ตามขอบถูกคลื่นลมสีเทาหม่นระเบิดกระจาย ผลักพวกมันออกไปยังแนวต้นไม้รอบนอก
ต้นไม้ถูกคลื่นกระแทกกดจนโค้งงอ หลายต้นที่ลำต้นเล็กหักกลางลำ ล้มลงกระแทกพื้นโคลนจนฝุ่นฟุ้งกระจาย
ทุกคนถูกแรงบีบให้ถอยหลังไปหลายก้าว ซินอี้ยกแขนขึ้นบังเศษใบไม้และกรวดที่พุ่งเข้าใส่ รอจนคลื่นลมผ่านไปจึงลดแขนที่ยังสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ลง
[หลอดเลือดปีศาจวายุ: 1500/3000]
[ปีศาจวายุเข้าสู่สถานะคลั่งขั้นสุดท้ายแล้ว สกิลที่ตื่นขึ้น: คลั่ง]
[เอฟเฟกต์: ความเร็วเคลื่อนที่เพิ่มขึ้น 30% ความถี่ในการโจมตีเพิ่มขึ้น 1 เท่า ฟื้นฟูหลอดเลือดโดยอัตโนมัติ 0.5 หน่วยต่อวินาที ขณะอยู่ในสถานะนี้ ปีศาจวายุจะไม่เคลื่อนที่กลับไปกลับมาอย่างเป็นแบบแผนอีกต่อไป แต่จะพุ่งโจมตีเป้าหมายทั้งหมดในสนามด้วยความเร็วสูงแบบสุ่มต่อเนื่อง จนกว่าตัวมันเองหรือเป้าหมายจะพ่ายแพ้]
วังวนลมสีเทาเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ชั้นกระแสลมที่เคยแนบชิดกับร่างของแมวน้ำพายุแผ่ออกไปตามพื้น ราวกับโครงกระดูกที่ถูกถ่างออก ขอบเขตขยายจากที่เคยห่อหุ้มแค่ตัวมันเองไปครอบคลุมพื้นที่รอบ ๆ ในระยะเจ็ดถึงแปดก้าว