เกมเอาชีวิตรอด: จุดเริ่มต้นการผงาดของแม่มดแห่งป่า

ตอนที่ 145 เกือบโป๊ะแตก

6 นาที· 1.4K คำ

สัตว์ตัวน้อยหลายตัวบนเวทีเริ่มเรียกเสียงหัวเราะจากผู้ชมแล้ว เจ้าตัวฟูขนปุกปุยกลิ้งตัวและหมุนเป็นวงตามจังหวะ ท่วงท่าซุ่มซ่ามแต่แพรวพราวเรียกเสียงหัวเราะจากผู้ชมด้านล่างได้ไม่ขาดสาย

เมื่อการแสดงอันครึกครื้นจบลง เสียงโห่ร้องกึกก้องราวกับฟ้าถล่มก็ดังขึ้นทั่วทั้งโรงละคร

แขกบนอัฒจันทร์โบกมืออย่างตื่นเต้น เหรียญเทพนิยายสีเงินแวววาวจำนวนมากโปรยลงสู่กลางเวทีราวกับสายฝน เหรียญกระทบพื้นไม้ดังกรุ๊งกริ๊งไม่หยุด กองเป็นหย่อมเล็ก ๆ ส่องประกายสีเงิน

สัตว์ตัวน้อยที่รับหน้าที่แสดงต่างเก็บเหรียญกันอย่างสนุกสนาน

ซินอี้กวาดตามองไปทั่วอัฒจันทร์ ที่นั่งส่วนใหญ่เป็นม้านั่งยาวประกอบจากแผ่นไม้เก่า ปูด้วยเบาะผ้าหยาบสีเข้ม บนเบาะมีรูขาดอยู่ประปราย เผยให้เห็นฟางที่ยัดไว้ด้านใน

ด้านบนมีที่นั่งอยู่หลายแถว มองเห็นเวทีได้ชัดกว่า เก้าอี้ประณีตหรูหรา ราวกับจัดไว้สำหรับแขกที่มีฐานะแตกต่างกันโดยเฉพาะ

“เชิญทางนี้ครับ แขกผู้มีเกียรติ” พนักงานเสิร์ฟกบเอ่ยอย่างกระตือรือร้น ก่อนพาเธอไปยังที่นั่งแขกพิเศษด้านบน

“ที่นั่งแขกพิเศษอยู่ทางนี้ครับ ขอเพียงแสดงบัตรสีทองก็เข้าได้แล้ว”

“งั้นหรือ? บัตรสีทอง” ซินอี้จ้องตาพนักงานเสิร์ฟกบโดยไม่กะพริบ

พนักงานเสิร์ฟกบเริ่มเหงื่อแตก แขกไม่ขยับ มันก็ไม่กล้าค้นตัว แต่ถ้าไม่มีบัตรสีทองก็ทำอะไรไม่ได้เช่นกัน มันกัดฟันก่อนพูดอย่างฝืนใจว่า “ใช่ครับ บัตรรับรองแขกพิเศษของคณะละครสัตว์ แขกที่ใช้จ่ายในคณะละครสัตว์ครบ 10,000 เหรียญเทพนิยายจะได้รับบัตรสีทองที่หัวหน้าคณะออกให้หนึ่งใบ”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป