สายลมพัดกรูเข้าหู ส่งเสียงหวือ ๆ
ใบหญ้าพุ่งถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว แสงสว่างสลับมืดผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้ หยาดน้ำค้างตกใส่ศีรษะของเธอราวกับฝนห่าใหญ่ ร่างทั้งร่างเปียกโชกไปหมด
ซินอี้ปล่อยมือกลางอากาศ ปล่อยให้ร่างร่วงลงตามแรงโน้มถ่วง ก่อนจะตกลงบนใบไม้ใบใหญ่ ใบนั้นยุบโค้งลงชั่วขณะเพราะน้ำหนักของเธอ แล้วดีดตัวกลับ ส่งเธอพุ่งไปข้างหน้าอีกช่วงหนึ่ง
คางคกที่ไล่ตามมาพุ่งงับพลาด หัวทิ่มลงไปในดินโคลนตรงจุดที่เธอเพิ่งยืนอยู่ พอมันดึงหัวขึ้นมา โคลนก็เลอะเต็มหน้า มันสะบัดหัวสองสามที ขาหลังทั้งสองข้างงอเตรียมกระโจน แล้วไล่ตามมาอีกครั้ง
ซินอี้ตกลงกลางพุ่มดอกไม้ป่าที่เตี้ยกว่าต้นอื่น ๆ ดอกไม้เหล่านั้นสูงกว่าศีรษะของเธอ กลีบดอกสีเหลืองอ่อนม้วนงอตรงขอบ เกสรในใจกลางดอกสะท้อนแสงอาทิตย์เป็นประกายระยิบระยับดุจผงทอง
เธอเหยียบขอบกลีบดอกไม้ปีนขึ้นไปสองก้าว
คางคกไล่มาจนถึงขอบพุ่ม หัวยักษ์ของมันยื่นเข้ามา ดวงตากลมโปนกลอกไปมา ก่อนจะตวัดลิ้นกวาดก้านดอกไม้ไปทั้งแถบ ซินอี้ร่วงลงพื้นอย่างแรง
เธอรีบพลิกตัวลุกขึ้น แล้ววิ่งซิกแซกไปมาท่ามกลางทะเลดอกไม้
ก้านดอกไม้หนากว่าตัวเธอ แต่ละต้นตั้งตรงราวกับลำต้นไม้ในป่าทึบ ส่วนกลีบดอกเหนือศีรษะไขว้ทับกันเป็นหลังคาหลากสีหลายชั้น
เธอย่อตัววิ่งลอดไปตามก้านดอก ใช้มือเกาะก้านหนาเพื่อส่งแรงพุ่งไปข้างหน้า พื้นรองเท้าบูตย่ำผ่านโคลนเปียกกับกลีบดอกไม้ที่ร่วงอยู่ เสียงฝีเท้าถูกใบไม้หนาทึบกลบไปเกือบหมด
คางคกที่ไล่ตามมาเริ่มหลงทิศอยู่กลางทะเลดอกไม้
ซินอี้ไม่กล้าประมาท ในสายตาของสัตว์ตัวอื่น ตอนนี้เธอก็เป็นแค่มดตัวจ้อย แค่เป่าลมใส่ก็ปลิวหายไปได้แล้ว