ฝนโปรยปรายไม่ขาดสายอยู่นอกหน้าต่าง ในที่สุดก็มีเวลาว่างสักพัก ซินอี้จึงเปิดกระเป๋าเป้ของระบบ เริ่มจัดของที่ถูกส่งมาให้ถึงที่ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา
ไม้×308 หิน×266 กระจก×166 ก้อนเงิน×110 ก้อนทองแดง×139 สายไฟ×77 ยาง×75 ฝ้าย×56 ดอกลูกตา×13 แก่นคริสตัลกลายพันธุ์×2 เศษแบบแปลนที่พักพิงระดับสี่×1 และแบบแปลนไอเทมอีกจำนวนหนึ่ง
ต้องบอกเลยว่าพวกที่กล้ามาฆ่าซินอี้ล้วนมีของติดตัวกันทั้งนั้น
ส่วนของที่ได้จากการคุ้ยกองขยะในเผ่าเจ้าเม็ดดำก็มี กระจก×56 ก้อนเงิน×36 เชือกปอ×31 ก้อนทองแดง×51 สายไฟ×17 ยาง×25 และของที่สัตว์ตัวเล็ก ๆ ทำตกไว้อีกจำนวนหนึ่ง เช่น ศิลาฉาย×1 ขนนกที่ไม่รู้จัก×1 และหนังที่งูพิษเงามรกตลอกทิ้ง×3
และยังมีของที่ได้จากการร่วมแรงกันระหว่างหมีน้อยกับซินอี้ ไม้×345 หิน×188
ทรัพยากรพื้นฐานมีอยู่ไม่น้อย แต่ยังรวบรวมวัสดุอัปเกรดที่พักพิงได้ไม่ครบ ส่วนแบบแปลนที่พักพิงระดับสี่ เธอมีอยู่ 3 ชิ้น ยังขาดอีก 2 ชิ้นจึงจะรวมเป็นฉบับสมบูรณ์ได้
ตอนนี้ผู้เล่นที่จ้องเล่นงานเธออย่างเปิดเผยมีน้อยลงแล้ว แต่เบื้องหลังยังไม่รู้ว่ามีดวงตาอีกกี่คู่คอยจับจ้องอยู่ เธอต้องรีบอัปเกรดที่พักพิงให้เร็วที่สุด ไม่มีม่านพลังแล้วเธอไม่อาจวางใจได้
เช้าวันต่อมา ฝนซาลง เหลือเพียงหมอกน้ำบาง ๆ ลอยอยู่ระหว่างต้นไม้ ซินอี้เหน็บขวานเหล็กไว้ด้านหลังเอวแล้วผลักประตูโพรงไม้
จิวจี่นั่งยองอยู่ข้างเท้า อุ้งเท้าเล็ก ๆ ทั้งสองข้างกำชายกางเกงของเธอไว้ พลางเงยหน้ามอง