เกมเอาชีวิตรอด: จุดเริ่มต้นการผงาดของแม่มดแห่งป่า

ตอนที่ 127 เฮย์ต้าซ่วยที่เหนือความคาดหมาย

10 นาที· 2.3K คำ

ระหว่างเดินทางในตอนกลางวัน แสงแดดลอดผ่านช่องว่างระหว่างยอดไม้ สาดเป็นจุดแสงพร่างพรายบนพื้นซึ่งปกคลุมด้วยใบไม้ร่วงและมอส

ซินอี้เดินด้วยความเร็วพอดี ไม่ช้าหรือเร็วเกินไป พอผ่านไปสักพักก็หยุดดื่มน้ำและตรวจดูทิศทาง

จากในกระเป๋าเป้มีเสียงฮัมทำนองประหลาดของกาน้ำชากุหลาบดังออกมา แม้แต่ตัวมันเองก็ไม่รู้ว่ากำลังฮัมเพลงอะไรอยู่ เพียงเขย่าฝากาน้ำตามจังหวะก้าว เด้งขึ้นลงเป็นจังหวะไปด้วย

พอถึงเที่ยง เธอก็หาหินก้อนหนึ่งที่พื้นเรียบแล้วนั่งลง หยิบซาลาเปา 4 ลูกออกมาจากกระเป๋าเป้ แป้งนุ่มฟูและแน่น ด้านล่างมีน้ำมันเคลือบเงาอยู่บาง ๆ แม้จะห่อกระดาษไว้ก็ยังสัมผัสได้ถึงไออุ่นจาง ๆ

เธอฉีกลูกหนึ่งออก ไส้หมูต้นหอม น้ำเนื้อซึมเข้าไปในแป้ง หอมฟุ้งไปทั่ว เธอยื่นซาลาเปาไส้ถั่วแดงให้กาน้ำชาในกระเป๋าเป้ดมกลิ่น ส่วนตัวเองกินไปสามลูกครึ่ง

จิวจี่รอไม่ไหว วิ่งนำหน้าไปแล้ว ซินอี้เรียกมันกลับมากินเนื้อห่าน

ก่อนฟ้ามืด เธอหยุดพักในพื้นที่โล่งใกล้ต้นไม้ใหญ่ สะบัดเต็นท์พับให้กางออก แล้วกาง ยึด และฝังหินพลังงานตามลำดับ

ม่านแสงสีฟ้าปรากฏขึ้นอย่างเงียบงัน กั้นท้องฟ้าด้านนอกที่ค่อย ๆ มืดลงออกจากเธอด้วยม่านแสงบาง ๆ

เธอก้มตัวมุดเข้าเต็นท์ วางกระเป๋าเป้พิงผนังด้านใน แล้วหยิบกระถางดอกไม้แสงจันทร์ออกมา ช่วงหลายวันนี้หนามเถาน้อยเติบโตเร็วอย่างน่าทึ่ง อีกไม่กี่วันก็น่าจะโตเป็นหนามเถาต้นใหญ่เต็มวัยได้แล้ว

ขณะที่เธอก้มจัดข้าวของในเต็นท์ เสียงที่ดังขึ้นเป็นครั้งคราวในช่วงหลายวันนี้ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[ติ๊ง! ยินดีกับเทรอูซอฟจากเขต 213 แห่งป่าดำ ที่ผ่านดันเจี้ยนสาธารณะระดับดาวสองสำเร็จ ขอประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน]

นี่เป็นคนที่สามของวันนี้แล้ว รวมกับประกาศก่อนหน้านี้ที่ทยอยดังขึ้น ก็มีผู้เล่นเกือบ 8-9 คนได้รับประกาศไปแล้ว

ซินอี้คาดเดาว่าระบบคงประกาศชื่อผู้เล่นกลุ่มแรกที่เข้ามาก่อนกำหนดทุกคน

วินาทีต่อมา

[ติ๊ง! ยินดีกับผู้เล่น “เฮย์ต้าซ่วย” จากเขต 07 เกาะจันทร์ ที่ผ่านดันเจี้ยนสาธารณะระดับดาวสองสำเร็จ ขอประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน]

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป