เช้าวันถัดมา ซินอี้ผลักประตูบ้านต้นไม้ออก ฝนซาลงมากแล้ว ทว่าในอากาศยังคงมีกลิ่นดินเปียกชื้นหลงเหลืออยู่ พอเดินมาถึงข้างแปลงนา เธอก็ชะงักฝีเท้า
ต้นกล้าสองต้นเติบโตเต็มที่ภายในคืนเดียว
ต้นหนึ่งมีผลกลมอวบห้อยเต็มกิ่ง ผลไม้ชนิดนี้ซินอี้คุ้นเคยเป็นอย่างดี ทั้งยังเป็นผลไม้ที่เธอชอบมาก นั่นก็คือลูกพีช!
ส่วนอีกต้นมีของแปลกตาห้อยอยู่ ลักษณะคล้ายก้อนแป้งสีขาว ดูแล้วเหมือนขนมปังนุ่มฟู ซินอี้เด็ดมันออกมาหนึ่งก้อน
[ผลขนมปัง: เปลือกมีปุ่มเล็กละเอียด เนื้อผลมีแป้งสูงมาก ช่วยให้อิ่มท้องได้ดี เมื่อสุก เนื้อจะนุ่มละมุนและหอมหวาน มีกลิ่นขนมปังกับนมในตัว กินสดได้ ช่วยฟื้นฟูค่าพลังกายอย่างรวดเร็ว]
คำแรกที่กัดเข้าไปนุ่มมาก ฟันแทบไม่ต้องออกแรงเลยด้วยซ้ำ พอเคี้ยวสองสามที กลิ่นหอมอุ่น ๆ คล้ายข้าวสาลีที่ผ่านการอบก็ค่อย ๆ แผ่ซ่านออกมา เทียบกับขนมปังแห้งแข็งที่ได้จากหีบสมบัติแล้ว ราวฟ้ากับเหว
ไม่นึกเลยว่าเมล็ดพันธุ์ใส ๆ ที่อาช่ายให้มาจะปลูกออกมาเป็นของล้ำค่าแบบนี้ได้
เธอคิดว่า ปัญหาของตัวเองได้รับการแก้ไขแล้ว
[ช่องสาธารณะ—เกาะจันทร์ เขต 07]
“กำลังโหลดอย่างมีความสุข: หิว หิวมาก ใครมีของกินบ้าง???”
“ตัวตลกหน้าตัวร้าย: หิว ๆ อยากกินข้าว พี่สาวทั้งหลายช่วยเมตตาแบ่งของกินให้หน่อยสิ เจ้าตัวประหลาดเต้นให้ดูได้นะ~”
“ฝ่ายบริการลูกค้า001: เลิกตะโกนเถอะ ตะโกนไปก็ไม่มีใครให้หรอก”
“สุดยอดสมอง: เช้านี้ฉันเปิดหีบสมบัติได้หีบหนึ่ง ข้างในมีขนมปังแห้งอยู่ก้อนหนึ่ง ฉันแกะกินไปคำหนึ่งทันที รู้สึกว่าชาตินี้ไม่เคยกินอะไรหอมขนาดนี้มาก่อน เมื่อก่อนยังบ่นว่ามันแข็งจนเคี้ยวเจ็บฟัน ตอนนี้กลับคิดว่าเคี้ยวเจ็บฟันก็เป็นความสุขอย่างหนึ่ง”