มันรู้สึกว่าตัวเองถูกหยามเกียรติอย่างหนัก จึงแหงนหน้าคำรามลั่นจนสะเทือนแก้วหู เสียงดังกึกก้องไปทั่วป่า ทำให้นกหลายสิบตัวแตกตื่นบินหนี
หลายวันมานี้มันจับเหยื่อไม่ได้เลยสักตัว หิวจนท้องแทบติดสันหลัง
พอได้กลิ่นสิ่งมีชีวิตสองขาตัวนี้ หมีสีน้ำตาลก็พุ่งเข้ามาแทบจะด้วยความยินดี วันนี้ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องจับผู้เล่นมนุษย์น่ารังเกียจคนนี้ให้ได้
หมีสีน้ำตาลย่อตัวต่ำ ใช้กรงเล็บทั้งสี่ตะกุยพื้น ก่อนพุ่งเข้าใส่ซินอี้ด้วยแรงดุดันยิ่งกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา
ซินอี้กลับไม่ถอย แต่พุ่งเข้าหามัน
เธอวิ่งสวนไปทางหมีสีน้ำตาลไม่กี่ก้าว ก่อนจะเบี่ยงตัวและบิดเท้าหลบในจังหวะที่เกือบชนกัน รองเท้าย่างก้าวมายาลงแตะพื้นเป็นรอยตื้น ๆ สองรอย ร่างของเธอวูบไหว ทิ้งภาพติดตาไว้ตรงจุดเดิม
อุ้งเท้าขนาดมหึมาของหมีสีน้ำตาลตบใส่ภาพติดตาจนแตกกระจาย ดินกระเด็นฟุ้งไปทั่ว ทว่าใต้ฝ่ามือกลับว่างเปล่า
ดวงตาสีแดงก่ำของมันเบิกกว้างจนเส้นเลือดฝอยปูดโปน มันสะบัดหัวอย่างแรงเพื่อหาเป้าหมาย
ซินอี้ไปยืนอยู่ด้านข้างเยื้องไปทางหลังของมัน ห่างออกไปราว 5-6 เมตร เธอกำลังหมุนข้อมือวอร์มอัพ พลางเชิดคางใส่มัน
“วันนี้เกจความโกรธเต็มไวดีนี่” เธอพูด “เยี่ยมเลย ฉันชอบแบบนี้แหละ”
พูดข่มขู่ทิ้งท้ายแล้ว ซินอี้ก็หันหลังวิ่งหนี แต่คราวนี้เธอไม่ได้วิ่งเร็วมากนัก รักษาระยะห่างให้ดูเหมือนว่าอีกนิดเดียวมันก็จะไล่ตามทัน
หมีสีน้ำตาลไล่กวดมาอย่างบ้าคลั่ง ตบต้นไม้ที่ขวางทางจนหักโค่น ตบก้อนหินที่ขวางอยู่จนแตกละเอียด เศษไม้และเศษหินกระเด็นว่อนอยู่ด้านหลังมัน