อ่าวหย่าไท่ ทางตะวันออกของไห่เฉิง--
เสียง “เอี๊ยดอ๊าด” ดังขึ้น ประตูเหล็กบานมหึมาค่อย ๆ เปิดออกไปสองข้าง รถกันกระสุนสีดำแล่นเข้าไปในคฤหาสน์อย่างช้า ๆ
บรรดาบอดี้การ์ดของคฤหาสน์มารออยู่ก่อนแล้ว พอรถจอดสนิทก็รีบเข้าไปเปิดประตูให้คนข้างใน
“คุณผู้ชาย”
โจวอวี้เจิ้งส่งเสียงรับ ก่อนลงจากรถ
ปกติเขาแทบไม่กลับบ้านหลังเก่า ส่วนใหญ่พักอยู่ที่บ้านส่วนตัวของตัวเอง
ส่วนวันนี้--
คำพูดของเซี่ยหนานเซียวผุดขึ้นมาในหูอีกครั้ง แววตาของเขาวูบไหวเล็กน้อย ก่อนก้าวเดินอย่างมั่นคงไปยังคฤหาสน์
ภายในบ้านเปิดไฟสว่างจ้า เห็นชัดว่าคนข้างในยังไม่นอน
คุณนายโจวนั่งอยู่บนโซฟา มือถือรูปถ่ายใบหนึ่ง ข้างตัวเธอก็มีรูปถ่ายวางอยู่เต็มไปหมด แต่ละใบเป็นคนละคนกัน
สายตาของโจวอวี้เจิ้งกวาดผ่านรูปถ่ายของหญิงสาวเหล่านั้น สีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย กระทั่งไม่หยุดมองนานสักวินาที
“แม่”
คุณนายโจวไม่เงยหน้าขึ้น ยังคงสนใจแต่รูปถ่าย “อืม กลับมาแล้วเหรอ!”
“มาพอดีเลย แม่ลองเลือก ๆ คนไว้หลายคนแล้ว ลองดูสิว่าลูกชอบใคร” เธอวางรูปในมือลงบนโต๊ะกลาง “คนนี้เป็นลูกสาวของเลขาธิการสวี นิสัยอ่อนโยนสงบ หน้าตาก็ดี เหมาะกับนิสัยลูกมาก”
“แล้วก็คนนี้ ลูกสาวประธานบริษัทหัวเม่า กรุ๊ป ทำธุรกิจร่วมกับโจวกรุ๊ปมานาน บ้านเขาก็ทำธุรกิจประมูลสัมปทานเหมือง แถมทำใหญ่โตด้วย ทุกปีเสียค่าธรรมเนียมประมูลไม่น้อย เพื่ออาศัยเส้นทางของโจวกรุ๊ป ถึงจะไม่มีเบื้องหลังที่ถูกต้องนัก แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ขอแค่เรามีก็พอ”
เธอหยิบรูปอีกใบขึ้นมา แววตาฉายความพอใจ “คนนี้ก็ดี! เป็นลูกสาวของผู้บัญชาการถง อ่อนโยน มีความรู้ ดูเป็นคนรักหนังสือ แถมยังสวยอีกด้วย!”