ครูพยักหน้าให้เขาเล็กน้อย ก่อนจะสอนจีซีอิงเต้นต่อ
อวี้จิ่งหรงไม่ได้ส่งเสียงรบกวนเธอ เพียงยืนมองจนเธอเต้นจบเพลง
「คุณหนูจี วันนี้ฝึกแค่นี้ก่อนนะคะ」
ครูช่วยซับเหงื่อเม็ดเล็กบนใบหน้าให้เธอ พลางพูดอย่างอ่อนโยน
「ขอบคุณค่ะครู」
「ครูเรียกชื่อฉันตรง ๆ ก็ได้ค่ะ」
จีซีอิงรับผ้าเช็ดหน้าในมือครูมา แล้วซับเหงื่อที่ปลายจมูกด้วยตัวเองอีกครั้ง
ครูเองก็ชอบเด็กสาวคนนี้มาก ทั้งมีพรสวรรค์และขยัน แถมยังไม่ถือตัวเลยสักนิด
เธอเคยเห็นคุณหนูเอาแต่ใจส่วนใหญ่บ่นกระปอดกระแปดระหว่างฝึกเต้น ไม่อยากลำบาก
แน่นอนว่า ก็มีคนที่อดทนฝึกต่อจนสำเร็จเหมือนกัน
แต่เด็กสาวที่มีทั้งพรสวรรค์และนิสัยดีแบบนี้ เธอไม่เคยพบมาก่อนจริง ๆ
「ได้จ้ะ ซีอิง คุณอวี๋รออยู่ข้างนอกนานแล้วนะ」
ครูหัวเราะเบา ๆ น้ำเสียงเจือแววหยอกเย้านักเรียนอยู่เล็กน้อย
จีซีอิงเบิกตากลมโตขึ้นนิดหนึ่ง แล้วมองตามสายตาของครูไปทางประตู
นอกห้องกระจกใส มีร่างสูงโปร่งและสง่างามยืนอยู่จริง ๆ
เขาคงกำลังคุยโทรศัพท์ ริมฝีปากบางขยับสั่งการอะไรบางอย่าง แต่ดวงตาสีดำสนิทกลับมองเข้ามาด้านใน จับจ้องอยู่ที่เธอ
「อืม ประชุมออนไลน์เริ่มประมาณสามทุ่ม คืนนี้ให้พวกเขาเตรียมแผนงานทั้งหมดไว้ก่อน」
อวี้จิ่งหรงวางสายแล้วผลักประตูกระจกเข้ามา
ในดวงตาดอกท้อที่พราวระยับมีประกายยิ้มบาง ๆ เขายื่นมือออกไปหมายจะกอดเธอ
เด็กสาวว่องไว ถอยหลังไปหนึ่งก้าว 「ไม่เอา! เหงื่อออกแล้ว」