อีกด้านหนึ่ง หรวนชิงประคองฮั่วเยียนโจวกลับบ้านมาได้อย่างทุลักทุเล พอวางเขาลงบนเตียง เธอก็กำลังจะออกไปบิดผ้าขนหนูมาเช็ดตัวให้ แต่กลับถูกเขาคว้ามือไว้
เพราะแรงดึง หรวนชิงจึงถูกชายหนุ่มดึงกลับไปล้มลงบนเตียง
ร่างสูงใหญ่ของเขาทาบลงมา กลิ่นเหล้าจาง ๆ อวลอยู่รอบตัว
แก้มของหรวนชิงแดงระเรื่อ เธอดันฮั่วเยียนโจวเบา ๆ
“ลุกก่อน ฉันจะไปบิดผ้าขนหนูมาให้”
ชายหนุ่มมองหญิงสาวใต้ร่าง ดวงตาสีอ่อนคู่นั้นพร่าเลือนไปชั่วขณะ
ฤทธิ์สุราทำให้หางตาเรียวยาวของเขาแต้มสีแดงชวนมึนเมา ขับให้ใบหน้าหล่อเหลาคมชัดและเปิดเผยยิ่งขึ้น
หัวใจของหรวนชิงเต้นรัว เธอไม่ปฏิเสธอีก ปล่อยให้ชายหนุ่มค่อย ๆ โน้มเข้ามาใกล้ริมฝีปาก
อย่างไรเสีย ครั้งก่อนที่ทั้งสองใกล้ชิดกันก็ผ่านมานานแล้ว
หลังจากตกลงคบกัน งานของหรวนชิงก็ยุ่งขึ้นทันที ความใกล้ชิดระหว่างทั้งคู่กลับลดน้อยลง
เธอเองก็ต้องการเขาจริง ๆ
แต่แล้ว...หรวนชิงรอคอยอย่างใจจดใจจ่อให้อีกฝ่ายทำอะไรต่อ ทว่าเขากลับฟุบหลับคาไหล่เธอไปเสียอย่างนั้น!
ความเขินอายบนใบหน้าของหรวนชิงแข็งค้าง
เธอค่อย ๆ หันไปมองชายหนุ่มที่นอนอยู่ข้างกาย ลมหายใจของเขาสม่ำเสมอ เห็นได้ชัดว่าหลับสนิทไปแล้ว
...........
เช้าวันต่อมา ตอนฮั่วเยียนโจวตื่นขึ้นมา ข้างกายก็ไม่มีใครแล้ว
ความทรงจำเมื่อคืนค่อย ๆ ไหลย้อนเข้ามาในหัว...เอวบาง ๆ และผิวเนียนนุ่มของหญิงสาว...
มือที่กำลังนวดขมับของเขาชะงัก ก่อนจะก้มมองเสื้อผ้าบนตัวโดยไม่รู้ตัว