ตอนที่ 27 เจ้าก็ต้องมีค่าพอราคานี้สินะ (ปรับปรุงใหญ่)

[ระบบ ค่าความรู้สึกดีตอนนี้เท่าไร?]

[อืม... ติดลบ 70]

[หึ อย่างข้าใช้เงินแปดพันตำลึงประมูลเขามา ค่าความรู้สึกดีดันติดลบ ที่แย่กว่านั้นคือติดลบถึง 70 แบบนี้ นี่ข้าซื้อหมาป่าเนรคุณมาเชียวหรือ?]

[ในสายตาเขา คนในสถานที่แบบนี้ล้วนไม่ใช่คนดี แล้วเจ้ายังยอมควักเงินแปดพันตำลึงประมูลเขามา ดูท่าเจ้าจะเป็นแขกประจำ]

เซียวซือเยวี่ยนใช้สติสัมผัสสื่อสารกับระบบ แต่นัยน์ตายังจับจ้องอยู่ที่อันจื่อเหยียน

อันจื่อเหยียนสวมชุดผ้าบางโปร่ง ใต้ผ้าห่มบางนั้นเห็นได้ชัดว่าไม่ได้สวมกางเกง ดูท่าแมงดาใหญ่คงเห็นว่าเขาดูดุร้ายราวเสือดาว กลัวเขาจะทำร้ายแขก จึงจัดการเขาให้เรียบร้อยเสียก่อน ให้แขกอย่างนางที่ควักเงินแปดพันตำลึงได้เสพสมโดยเหนื่อยแรงน้อยลงหน่อย

ปลายนิ้วของนางลูบไล้ไปตามกล้ามท้องแปดลอนของเขา

หุ่นแบบนี้ถือว่ายอดเยี่ยมเกินคำสรรหา

ประกอบกับใบหน้านี้ที่เต็มไปด้วยความแข็งกร้าวไม่ยอมจำนน

ช่างเป็นของโปรดของนางโดยแท้

นางชื่นชอบผู้ชายที่หน้าตาหล่อเหลา รูปร่างสมส่วน ทว่าแววตาเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจเช่นนี้ที่สุด ผู้ชายแบบนี้แหละที่ทำให้ตื่นเต้นเร้าใจที่สุด

"ข้าจ่ายเงินไปแปดพันตำลึง เจ้ากลับมาแสดงเป็นสามีที่ถือบริสุทธิ์ดั่งหญิงพรหมจารีให้ข้าดูหรือ?" เซียวซือเยวี่ยนบีบคางเขา มองเขาอย่างเจ้าชู้ "เมื่อก้าวเข้ามาในที่เช่นนี้แล้ว ก็เป็นปลาเนื้อบนเขียงให้ผู้อื่นเชือดเฉือน หากไม่อยากทำอาชีพนี้ ก็ไม่ควรตกต่ำมาถึงขั้นนี้ ในเมื่อตกมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ต้องเชื่อฟัง"

"เพียงเจ้าอย่าแตะต้องข้า ภายหลังข้าจะตอบแทนเจ้า สิบเท่าร้อยเท่า" อันจื่อเหยียนขยับศีรษะ อยากดึงตัวออกจากปลายนิ้วของนาง สลัดการจับยึดของนางให้หลุด