เหออี้จือพาเซียวซือเยวี่ยนเดินไปยังโต๊ะหินฝั่งตรงข้าม บัดนี้สองคุณชายผู้มีวัยไล่เลี่ยกับเขานั่งอยู่ตรงนั้น เมื่อเห็นนางเดินมา ต่างก็ลุกขึ้นคารวะ
"พี่สะใภ้"
ทั้งสองผู้นี้ล้วนเป็นเพื่อนเล่นมาตั้งแต่เด็กของเหออี้จือ ทว่าจวนจิ้งหนิงโหวผู้นั้นมิได้อยู่ที่นี่ หากจะนับกันจริง ๆ ผู้นั้นต่างหากที่เติบโตมาด้วยกันกับเหออี้จือราวกับนุ่งกางเกงตัวเดียวกัน
เซียวซือเยวี่ยนยิ้มให้พวกเขา แล้วแบมือกล่าว "เชิญนั่งเถิด อย่าได้เกรงใจ"
นางหันไปดึงมือเซียวหมิงจู แล้วกล่าวแก่คนทั้งหลาย "ผู้นี้คือน้องสาวของข้า คงไม่ต้องแนะนำ ใคร ๆ ก็รู้จักกันดีอยู่แล้ว"
เซียวหมิงจูเป็นพริกเผ็ดชื่อดังแห่งเมืองหลวง นิสัยดุจไฟ อารมณ์ร้อน แต่ก็ซื่อตรงและไม่ยอมให้ใครรังแกง่าย ๆ นางมีรูปลักษณ์งดงามสะพรั่ง ตระกูลใหญ่หลายบ้านต่างจับตาดูดอกไม้งามนี้ไว้
คุณหนูยังไม่ได้ออกเรือนคนอื่น ๆ ของตระกูลเซียวต่างเดินตามหลังเซียวซือเยวี่ยนมา เห็นว่านางไม่มีทีท่าจะแนะนำให้ก็หาข้ออ้างไปเล่นกับผู้อื่นเสีย
เซียวซือเยวี่ยนพาพวกนางมาถึงที่แห่งนี้แล้ว จะได้คู่ควรที่ดีหรือไม่ย่อมต้องอาศัยความพยายามของพวกนางเอง สิ่งอื่นอย่าได้หวังพึ่งเลย น้องสาวแท้ ๆ ของนางมีเพียงคนเดียว ที่เหลือเป็นบุตรบุญธรรมหรือบุตรของอาหรือป้า ไหนเลยจะคู่ควรให้นางต้องใส่ใจ?
ในบรรดาน้องสาวหลายคน นอกจากเซียวหมิงจูที่ไม่มีใจคิดอื่นใด คอยแต่จะติดตามพี่สาวแท้ ๆ ของตน ยังมีอีกผู้หนึ่งที่พยายามลดตัวตนของตัวเองให้เหลือน้อยที่สุด นั่นคือคุณหนูสี่เซียวหลิงซู่ เนื่องจากคำพูดที่เซียวซือเยวี่ยนกล่าวแก่เจี่ยงซื่อเมื่อครู่นั้นมิได้ลดเสียงลง สาว ๆ ตระกูลเซียวต่างได้ยินกันถ้วนหน้า เรื่องแต่งงานของนางใกล้จะลงตัวแล้ว ไม่จำเป็นต้องก่อเรื่องวุ่นวายอะไรอีก