เซียวซือเยวี่ยนส่งฉีซูเหยียนออกจากประตู เมื่อกลับมาในร้านอีกครั้ง ก็เห็นเหอซื่ออวี่กำลังเรียนรู้จากแม่ค้าว่าคิดบัญชีอย่างไร
เซียวซือเยวี่ยนนำกิจกรรมส่งเสริมการขายมากมายจากโลกมนุษย์มาใช้ หากไม่มีหัวคิดก็คงจะมึนงงได้ง่าย และผู้ที่เพิ่งเริ่มสัมผัสสิ่งเหล่านี้ก็ยังปรับตัวไม่ทัน ดังนั้นเวลาคิดบัญชีจึงมักผิดพลาดอยู่เสมอ
นี่เป็นเหตุผลที่แม่ค้ามองฉีซูเหยียนเหมือนพระช่วยชีวิต เพราะหากไม่ใช่เขาที่ออกหน้าช่วยเหลือพวกเขา การดำเนินกิจการของร้านก็คงไม่ราบรื่นเช่นนี้
หลังฉีซูเหยียนจากไป เหอซื่ออวี่ก็รับช่วงงานของเขาต่อไป เขาเรียนรู้ได้เร็วมาก ฟังแม่ค้าพูดเพียงครั้งเดียวก็เข้าใจแจ่มแจ้ง ยังสอนลูกมือข้างกายให้จดจำกิจกรรมส่งเสริมการขายเหล่านั้นด้วยวิธีที่ง่ายและรวดเร็วที่สุด
เซียวซือเยวี่ยนยืนอยู่ข้าง ๆ ดูสมุดบัญชีที่แม่ค้าให้ เพียงมองครั้งเดียวก็มีตัวเลขผุดขึ้นในหัว
แม่ค้ายังไม่ได้ตรวจสอบ พอได้ยินตัวเลขที่เซียวซือเยวี่ยนพูดออกมา ก็รีบใช้ลูกคิดคำนวณผลทันที ไม่คิดว่า จะเท่ากันเป๊ะไม่ผิดแม้แต่สักเสี้ยว
สายตาที่แม่ค้ามองเซียวซือเยวี่ยนเหลือเพียงความเลื่อมใส ยิ่งไม่กล้าคิดอะไรนอกลู่นอกทางแม้แต่น้อย
เหล่าแม่ค้าที่เคยถือวิสาสะเพราะคิดว่าเจ้าของร้านยังอายุน้อย คอยแก้ตัวเลขในบัญชีให้คลาดเคลื่อน ดูเหมือนจะถูกส่งไปขุดแร่ในเหมืองแห่งหนึ่ง และชาตินี้คงไม่ได้กลับมาอีก
“ซื่ออวี่ มาพักผ่อนเถิด” เซียวซือเยวี่ยนเรียกหาเหอซื่ออวี่
เหอซื่ออวี่วางของในมือ กล่าวกับคนข้าง ๆ สองสามคำ แล้วก็ก้าวยาว ๆ เดินมาหาเซียวซือเยวี่ยน