เซียวซือเยวี่ยนขึ้นรถม้า จื่อซูก็รายงานเรื่องของฉีซูเหยียน
“คนที่ส่งไปตามคุณชายฉีเมื่อครู่กลับมาแล้ว ไม่เพียงยืนยันที่พักของคุณชายฉีได้ ยังสืบเรื่องราวของเขามาได้ด้วยเจ้าค่ะ”
“เล่ามาให้ฟังหน่อย”
“สาเหตุที่คุณชายฉีมาหาตระกูลเซียว เป็นเพราะมารดาของเขาล้มป่วย เขาไม่มีเงินติดตัวสักอีแปะ ไม่มีปัญญาเชิญหมอจริง ๆ จึงอยากให้ตระกูลเซียวเห็นแก่การหมั้นหมายระหว่างสองตระกูล ช่วยรักษามารดาของเขา คุณชายฉีพามารดาและน้องสาวอาศัยอยู่ในย่านยากจนของเมืองหลวงมาสองปีแล้ว ไม่เคยมาขอความช่วยเหลือจากตระกูลเซียวเลยเจ้าค่ะ”
“เขาไม่มาหาตระกูลเซียวก็ช่าง แต่ไม่ถอนหมั้นด้วย นี่เพราะเหตุใด?”
“ปีนี้คุณชายฉีจะเข้าสอบ คิดจะสอบให้ได้ตำแหน่งก่อนแล้วค่อยมาสู่ขอที่ตระกูลเซียว เห็นชัดว่าตั้งใจจะทำตามการหมั้นหมายที่ผู้ใหญ่จัดการไว้ เขาทั้งไม่อยากเกาะเกี่ยวตระกูลเซียวเพื่อไต่เต้า ทั้งไม่อยากเป็นคนทรยศคำสัญญา อีกอย่าง สาวห้าเพิ่งพ้นวัยอายุปักปิ่น ก็ไม่รีบแต่งงานเจ้าค่ะ”
“เขาก็นับว่าเป็นคนรักษาสัตย์ดีทีเดียว” เซียวซือเยวี่ยนกล่าว “ไปเถอะ ไปดูกัน”
ย่านยากจน เซียวซือเยวี่ยนสวมผ้าคลุมหน้า ก้าวลงจากรถม้า มองไปรอบ ๆ ก็พบว่าในบ้านพัง ๆ ใกล้เคียงมีผู้คนมากมายชะโงกหน้ามองลอบ ๆ
จื่อซูก้าวไปเคาะประตู
ครู่หนึ่งต่อมา มีเสียงวิ่งดังมาจากข้างใน ประตูเปิดออก เด็กสาวอายุราวสิบสามสิบสี่คนหนึ่งมองออกมาด้วยท่าทางขลาดกลัว
“พวกท่านมาหาใคร?”