ในท่ามกลางความขะยาทำ งานโคมิน้อยวันก้อมิสีเท่าที่เอ่ยกับนางเจี่ยงมาก็มาถึง ยามนี้สมควรจัดการเรื่องมงคลสมรสให้หลินสาวน้อยอนุภรรยาแห่งบ้านสกุลแม่แล้ว
เพราะเป็นเทศกาลโคมไฟ ยามค่ำคืนตลาดจึงคับคั่งไปด้วยผู้คน ยิ่งพวกหนุ่มสาวแล้วนิยมเลือกวันนี้มาผูกสัมพันธ์กันเป็นอันมาก
พอเทศกาลโคมไฟใกล้เข้ามา ฝ่ายชายตระกูลเหอต่างพากันมาชวนนางไปเที่ยวชมงาน แต่ก็ถูกนางปฏิเสธไปเพราะต้องพาหลินสาวอนุภรรยาไปสู่ขอ
คืนวันนั้น เซียวซือเยวี่ยนไปจวนเซียวรับเซียวหมิงจูกับเซียวหลิงซู่เสียก่อน แล้วพาเซียวหลิงซู่ไปยังที่ที่บุตรชายอนุภรรยาอาวุโสแห่งจวนจิ้งอันฮอเจ๊กจะไปตามที่ตกลงกันไว้
หลิวจิ้นโจว บุตรชายอนุภรรยาอาวุโสแห่งจวนจิ้งอันฮอเจ๊กเป็นนายทหาร เคยติดตามเหออี้จือไปทำศึกที่ชายแดนจนได้ผลงาน บัดนี้เพียงรอให้แต่งงานเสร็จก็จะแยกเรือนออกไปอยู่เอง
วันนี้เซียวหลิงซู่สวมชุดสีฟ้าจาง ปักปิ่นไว้ไม่มาก เกล้าผมอย่างเรียบง่ายสง่างาม ดูเป็นการแต่งกายตามแบบที่ชื่นชอบเป็นปกติอยู่แล้ว
นางตั้งใจแต่งตัว แต่ก็ไม่ปิดบังความชอบที่แท้จริงของตน นางเป็นเพียงบุตรสาวอนุภรรยา ไม่เหมือนบุตรสาวแท้ ๆ ที่ได้รับความโปรดปราน ในเรื่องเงินทองย่อมสู้ไม่ได้ หากวันนี้นางแต่งองค์ทรงเครื่องอย่างวิจิตร วันหนึ่งเมื่อเขารู้ว่านั่นไม่ใช่นางตัวจริง กลับจะทำให้นางอับอายยิ่งกว่า เพราะเหตุนี้ นางจึงบอกว่าจะพบเขาในสภาพที่แท้จริงของตน
เหล่ากุลสตรีหลายคนสวมหมวกคลุมหน้า ทำทีเดินเลี้ยวเข้าไปในหมู่ผู้คน ในที่สุดก็ไปหยุดอยู่ข้างกายบุรุษร่างสูงใหญ่ผู้สวมชุดสีดำสนิทคนหนึ่ง
