ลู่เสวี่ยถงเพราะเรื่องบนโลกออนไลน์สองวันนี้ เพิ่งจะมีเวลาพาว่านเจียวเจียวมาเยี่ยมว่านอวิ๋นเทาที่บาดเจ็บในวันนี้
ฟังออกถึงความหมายต่อว่าในคำพูดของอีกฝ่าย ในใจลู่เสวี่ยถงแอบดูถูกว่าผู้ชายคนนี้ไร้ประโยชน์ แต่บนใบหน้ากลับแสดงออกเป็นอ่อนแอและเสียใจ
“ฉันก็แค่... โมโห ตอนนี้พี่หนานจือจืออาศัยอำนาจตระกูลหนานกดดันฉันก็แล้วแต่เถอะ ไม่ว่าเธอจะทำยังไงกับฉัน ฉันก็ทนได้ แต่ฉันโมโหที่เธอทำเธอจนเป็นแบบนี้! ฉันสงสารเธอ”
น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความจริงใจ พูดทีเล่นทีจริงล้วนเพื่อว่านอวิ๋นเทาถึงได้ทำเรื่องแบบนี้ขึ้นมา ทำให้ว่านอวิ๋นเทาหมดอารมณ์โกรธขึ้นมาทันที
มองไปที่ลู่เสวี่ยถงในแววตามีความเอ็นดูแบบจนใจมากขึ้นอีกหลายส่วน
“ช่างเถอะ พูดกันตามตรงก็เป็นที่ตระกูลหนานรังแกเกินไป เธอสบายใจเถอะ เรื่องเงินชดเชยที่เธอต้องจ่ายเพื่อยกเลิกสัญญา ฉันจะหาทางช่วยเธอเติมให้ ตอนนี้หนานจือจือตั้งใจจะให้ฉันออกจากบ้านไปตัวเปล่า แทนที่เงินพวกนั้นสุดท้ายจะตกไปอยู่ในมือเธอ สู้โอนไปอยู่ในชื่อของเธอก่อนดีกว่า”
ลู่เสวี่ยถงฟังคำพูดของว่านอวิ๋นเทาก็รู้ว่า จุดประสงค์ที่ตัวเองกล้าเสี่ยงมาที่นี่วันนี้บรรลุแล้ว
ในใจพึงพอใจ แต่บนใบหน้ายังคงพูดว่า
“ถูกยกเลิกสัญญาเป็นปัญหาของฉัน ฉันใช้เงินของเธอไม่ได้”
ว่านอวิ๋นเทาเพียงแต่พูดว่า
“ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องของพวกเรากับเรื่องลูกถูกเปิดเผย เธอก็คงไม่ถูกยกเลิกสัญญา เสวี่ยถง ฉันเคยบอกแล้ว ฉันจะรับผิดชอบเธอ”
เขาพูดไปพลาง สีหน้าแบบซีอีโอเข้าสิงห้ามใครขัด คว้าโทรศัพท์ขึ้นมาจะจัดการต่อ
เงินสดในมือเขามีไม่น้อย ถ้าใช้ชดใช้ค่าปรับให้เสวี่ยถงทั้งหมดก็เกือบจะหมดพอดี
แต่ไม่เป็นไร เขายังมีหุ้นบริษัท เงินที่ลงทุนได้ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ก็ใช้ชื่อแม่เขาซื้อบ้านไว้หมดแล้ว