หลีเจวียนรู้สึกกระวนกระวายอย่างบอกไม่ถูกตั้งแต่ “เจ้ายมบาล” หายไปจากหน้ากล้อง
เธอไม่รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการจะสื่ออะไรกันแน่ ขณะที่กำลังจะถามอะไรเพิ่ม ก็เห็นหน้าไลฟ์ที่มีเพียงเธอเชื่อมต่อคนเดียวเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นทันใด
จากนั้น กล้องอีกตัวก็เชื่อมต่อเข้ามา ผู้ชมในห้องไลฟ์พินิจพิจารณาความสูงและความเคลื่อนไหวของกล้องอย่างถี่ถ้วน พลันเกิดข้อสันนิษฐานที่กล้าหาญขึ้นมา
[กล้องนี้ ไม่ใช่เจ้ายมบาลหรอกเหรอ?]
แล้วก็ได้ยินเสียงของอาซุ่ยน้อยดังมาจากนอกห้องไลฟ์ ด้วยน้ำเสียงมั่นอกมั่นใจ
“ก็เจ้ายมบาลยังไงเล่า”
เธอพูด
“เจ้ายมบาลกับผีแม่ตามหาน้องชายเจอแล้วนะ”
พออาซุ่ยน้อยพูดเช่นนี้ ผู้ชมในห้องไลฟ์ก็รู้สึกว่ามันเหลวไหลเกินไปหน่อย
ถึงก่อนหน้านี้จะเห็นกับตาว่าสตรีมเมอร์น้อยช่วยสะสางเรื่องสวี่เซิ่งที่ถูกขโมยโชคชะตาได้ แต่เมื่อกี้เจ้ายมบาลพึ่งหายไปจากกล้องยังไม่ถึงนาทีเลยไม่ใช่เหรอ?
ตามหาเด็กคนนั้นเจอได้ยังไง?
ผู้ชมในห้องไลฟ์ไม่เชื่อกันสักคน แม้แต่หลีเจวียนเองก็อดสงสัยไม่ได้ว่าคืนนี้ตัวเองโดนหลอกเข้าจริง ๆ แล้วหรือเปล่า
แต่วินาทีต่อมา ก็ได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังมาจากในกล้องด้วยน้ำเสียงดุด่าไม่หยุด
กินกินกิน! วัน ๆ ไม่กินก็ถ่าย เจ้านี่มันน่าขยะแขยงชะมัด!!
พร้อมกับการกระโดดของเจ้ายมบาล กล้องสั่นไหว ตามมาด้วยภาพบรรยากาศภายในบ้านครอบครัวหนึ่ง
ดูเหมือนจะเป็นบ้านชั้นเดียวในหมู่บ้านกลางเมืองหลังหนึ่ง ในบ้านเปิดไฟสว่าง แม่บ้านกำหูเด็กชายตัวเล็ก ๆ ไว้ ด้วยสีหน้าเกรี้ยวกราดและแหลมคม