พนักงานหลายคนที่ถูกเจ้านายสั่งให้มาทำงานบริษัทในวันหยุด มองดูเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยอาการตะลึงงันไปหมดแล้ว
พวกเขาไม่รู้ความจริงเบื้องหลัง แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้
เจ้านายของพวกเขา ดูเหมือนถูกคนมาใหม่ทำให้กระอักเลือดออกมา???
ส่วนทางฝั่งนั้น สวี่เซิ่งและเหลียวเทียนไฉ หลังจากยืนดูอดีตเจ้านายกระอักเลือดกะทันหันอยู่ตรงหน้า กลับรู้สึกได้ถึงความโล่งสบายที่ไม่ได้สัมผัสมานานแผ่ซ่านไปทั่วร่าง
ความรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างที่เคยกดทับอยู่บนตัวตลอดเวลานั้น ดูเหมือนจะสลายหายไปหมดในชั่วพริบตานั้น
แม้แต่ร่ายกายที่ย่ำแย่ของเหลียวเทียนไฉ ตอนนี้ก็รู้สึกดีขึ้นไม่น้อย
ทั้งสองมองหน้ากัน แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจอย่างที่สุด
พวกเขารู้ดีแก่ใจ นั่นคือสิ่งที่ปรมาจารย์น้อยบอกไว้ว่าโชคชะตากลับมาแล้ว
ถึงแม้จะไม่กลับมาทั้งหมด แต่อย่างน้อยก็กลับมาเกินครึ่ง
ทั้งสองเลยไม่สนใจอดีตเจ้านายที่กระอักเลือดนั้นอีก หันไปทางแมวดำในไลฟ์ถ่ายทอดสด พูดขอบคุณทั้งน้ำตา
“ปรมาจารย์น้อย ต้องขอบคุณคุณจริงๆ! ถ้าไม่มีคุณ ชีวิตที่เหลือของผมคงพังพินาศแน่ ตื้อๆๆ~”
นายหนุ่มใหญ่อย่างสวี่เซิ่ง ร้องไห้โฮออกมาต่อหน้ามือถือ
อาซุ่ยน้อยรู้สึกว่าเขาร้องไห้ท่าทางไม่น่าดูนัก เลยอดไม่ได้ที่จะขยับมือถือออกห่างนิดหนึ่ง
“พี่ชายไม่ต้องขอบคุณอาซุ่ยหรอกนะคะ อาซุ่ยรับเงินค่าทำนายไปแล้ว”
แล้วพูดอีกว่า
“พี่ชายขอบคุณบรรพบุรุษของพี่ชายแทนก็ได้นะคะ พวกเขาไม่ได้เก็บเงินแถมยังคอยปกป้องพี่ชายอยู่ตลอด”
พูดให้ถูกก็คือ ตอนนี้พวกเขารายล้อมอยู่ข้างๆ กำลังจ้องมองเขาอยู่ตรงนี้