ก่อนหน้านี้หนานจิ่งเหยียนตัดสินใจให้ครอบครัวใหญ่ย้ายกลับมาพักที่คฤหาสน์วิลล่าชั่วคราว เลยถือโอกาสเปลี่ยนครูสอนพิเศษคนเดิมของหนานจือหลินไปด้วย
ตอนนั้นหนานจือหลินโยนความผิดให้อาซุ่ยน้อย แถมยังตวาดใส่เธอ
ผลสุดท้ายหนานจิ่งเหยียนยอมไม่เปลี่ยนครูสอนพิเศษให้เขาชั่วคราว แต่ต้องแลกกับการที่เขาต้องหาจุดผิดปกติของครูสอนพิเศษให้เจอด้วยตัวเอง
คุณครูเฉินเพิ่งกลับมาสอนอีกครั้งสัปดาห์นี้ แต่ผ่านมาสองครั้งติด หนานจือหลินก็ยังมองไม่ออกว่าครูเขามีปัญหาตรงไหน
รู้สึกแต่เพียงว่าพ่อกำลังกลั่นแกล้งตัวเอง เฮ้อ
เฉินเสวี่ยเฉินได้ยินหนานจือหลินแนะนำ ก็รีบวางท่าสง่างาม ยื่นมือไปตรงหน้าหนานจิ่งเฉิน พร้อมรอยยิ้ม
“คุณหนานสวัสดีค่ะ ดิฉันเฉินเสวี่ยเฉิน”
ตามมารยาทปกติ ตอนนี้หนานจิ่งเฉินควรจะปล่อยหลานชายแล้วจับมืออีกฝ่ายทันที
แต่หนานจิ่งเฉินกลับยังคงอุ้มหลานชายตัวโตไว้ไม่ยอมปล่อย เหมือนไม่ได้สังเกตเห็นมือที่ยื่นมาให้ เพียงแค่พูดว่า
“สวัสดี”
หนานจือหลินมองครูที่ดูผิดหวังแต่ก็พยายามเก็บอาการแล้วชักมือกลับ อยากจะเตือนอาเล็ก แต่ในใจกลับรู้สึกแปลก ๆ ว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
เขาพูดไม่ออก ได้แต่ปล่อยให้อาเล็กอุ้มอยู่อย่างนั้น
หนานจือจืออยู่บ้านช่วงสองวันนี้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจอคุณครูเฉิน เลยเอ่ยปากชวนคุยก่อน
“คุณครูเฉินจะกลับแล้วเหรอคะ”
เฉินเสวี่ยเฉินได้ยินก็พยักหน้า แล้วเหลือบมองเด็กหญิงตัวเล็กในอ้อมแขนหนานจือจือ ยิ้มพลางเข้าไปใกล้