ราวกับตอบสนองข้อข้องใจในใจ เหตุการณ์ตรงหน้าเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง
คราวนี้ปรากฏขึ้นที่โรงพยาบาล
บนเตียงผู้ป่วยคือหนานจือจือที่เพิ่งคลอดบุตรแล้วหมดสติหลับไป และด้านข้างยังมีทารกน้อยหนึ่งคน
นั่นคือ… “ตัวเธอ”
ตัวเธอตอนเกิดใหม่
ตัวจิ๋วมาก
ห้องผู้ป่วยเดี่ยวเงียบสงบมาก
ทันใดนั้น มีศีรษะหนึ่งแอ่นออกมาจากกระจกหน้าประตูห้องผู้ป่วย
ศีรษะนั้นแอบมองเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็ว แล้วก็เดินผ่านไปราวกับแค่เดินผ่านมา
แต่ไม่กี่วินาทีต่อมา คน ๆ นั้นก็ถอยกลับมาอีก
ทำซ้ำอย่างนี้สองรอบ ราวกับยืนยันแล้วว่าในห้องไม่มีผู้ดูแลคนอื่น ชายคนนั้นจึงขมวดคิ้วแล้วเปิดประตูเข้ามา
ถึงแม้เขาจะแต่งตัวมิดชิด ทั้งหมวกทั้งผ้าปิดปาก แต่อาซุ่ยมองแวบเดียวก็จำได้ทันทีว่าเป็นลุงห้าของเธอ
แม่นยำกว่านั้น คือลุงห้าตอนอายุยี่สิบต้น ๆ
พอเข้ามาในห้องก็ตรงดิ่งไปที่เตียงผู้ป่วย เห็นคนบนเตียงหมดสติหลับอยู่ และทารกน้อยข้าง ๆ ก็ดูเหมือนหลับสนิท หนานจิ่งเฉินจึงกระชากผ้าปิดปากออก ก่นด่าเบา ๆ
“ว่านอวิ๋นเทาไอ้ตายนั่นมันตายแล้วไปเกิดใหม่หรือเป็นไง! เธอให้กำเนิดลูกให้มัน มันก็ทิ้งเธอกับเด็กไว้โรงพยาบาลสองคนแบบนี้เลยเหรอ!”
เรื่องทารกหายในโรงพยาบาลไม่ใช่เรื่องแปลก มีคนแอบมาขโมยทารกแรกเกิดโดยเฉพาะ
ยุคนี้ใครคลอดกันไม่ใช่มีญาติ ๆ มาล้อมรอบเฝ้ากันเต็มบ้าน
ผลลัพธ์คือน้องสาวเขา ป้าหกคนเดียวของตระกูลหนาน กลับคลอดลูกอยู่โรงพยาบาลตามลำพังไม่มีใครดูแล!