แม้จะรู้สึกเหมือนถูกบางอย่างจ้องมอง แต่ใบหน้าของอาซุ่ยน้อยไม่แสดงความตกใจแม้แต่นิดเดียว เธอมองคนตรงหน้าแล้วพูดว่า
“อาซุ่ยไม่ได้เดินสุ่มสี่สุ่มห้า อาซุ่ยเดินมาหานายโดยเฉพาะเลยนะ”
เธอต้องช่วยคุณย่าฉายเข้าสู่วงล้อการเกิดใหม่ ก็ต้อง “คืน” อายุขัยที่ถูกผูกมัดกับตัวเธอตอนนี้อยู่กลับไป
เรื่องนี้เกี่ยวกับการสวนทางของวิชานอกรีต คุณตาตัวดีตรงหน้านี้แน่นอนว่าไม่มีทางยอมให้เธอทำ
ดังนั้นก่อนจะได้เจอตัวจริงของคุณย่าฉาย อาซุ่ยต้องจัดการคุณตาผู้วิเศษชั่วร้ายคนนี้ซะก่อน
อาจารย์ใหญ่บอกไว้ว่า กับผู้วิเศษชั่วร้าย ต้องพยายามหว่านล้อมให้เขาหันกลับมาเดินทางสายธรรมะ
ถ้าหว่านล้อมไม่ไหวจริง ๆ การหว่านล้อมให้วิญญาณของเขาเข้าสู่วงล้อการเกิดใหม่ก็ได้ผลเหมือนกัน
อาซุ่ยน้อยจึงก้าวเข้าไปอีกหนึ่งก้าว แหงนคางขึ้นมองคุณตาผู้วิเศษชั่วร้ายตรงหน้า สีหน้าจริงจังเต็มเปี่ยม
“คุณตาตัวร้ายก็ยืมอายุขัยคนอื่นมาเยอะเหมือนกัน นายเป็นคนชั่ว อาซุ่ยตีคนชั่ว ไม่ถือว่าไม่เคารพคนแก่”
ฝูเจิ้งเต้าฟังเธอพูดจริงจังเชียวนัก ก็หัวเราะเย็นออกมาทันที
“เด็กเท่านี้ก็หยิ่งผยองเกินตัว รู้ไว้เถอะว่าต้องเจอของ”
พูดจบ เขายกมือขึ้นปล่อยคาถาอาคมออกมาทันที
อาซุ่ยน้อยจับตาดูความเคลื่อนไหวของเขามาตลอด ทันทีที่เขายกมือ เธอก็ล้วงกระเป๋าทันควัน วินาทีถัดมา ตัวกระดาษตัวเล็กที่ทำจากยันต์สีเหลืองตัดเต่ง ๆ ก็ถูกเธอขว้างออกไป
ทันทีที่พุ่งออกไป ตัวกระดาษเหมือนมีชีวิตขึ้นมา มันบิดตัวสั่นเทิ้มแล้วบินตรงไปหาฝูเจิ้งเต้า