รถยนต์สีดำคันเล็กจอดเทียบหน้าประตูคฤหาสน์
เด็กชายในชุดสูทน้อยเนี้ยบกริบก้าวลงจากรถ โดยมีคนขับรถคอยเปิดประตูให้
เมื่อเดินมาถึงประตูใหญ่ ก็เห็นหนานจือจือยืนรออยู่ตรงนั้น
แววตาของเด็กชายฉายแววตำหนิและซับซ้อน แต่ไม่นานก็ถูกแทนที่ด้วยท่าทีเชื่อฟัง มองหนานจือจือด้วยน้ำเสียงเจืออึดอัดคับข้อง
“คุณแม่...”
ผู้มาเยือนคือว่านซั่วนั่นเอง
ไม่สิ จะให้ถูกต้องก็ควรเป็นฉายซั่ว
ตอนนี้เขาเป็นสมาชิกตระกูลฉายแล้ว
ฉายซั่วเองก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเป็นเด็กของตระกูลที่ยิ่งใหญ่เพียงนี้ ถึงจะเป็นลูกนอกสมรส แต่เขาก็ไม่รู้สึกเดือดร้อนเลยแม้แต่น้อย
คุณแม่ตอนนั้นที่ทิ้งเขาไปอย่างไม่ใยดีเพื่อหนานจือซุ่ย แล้วมันยังไง?
ตอนนี้เขาก็มีทุกอย่างที่ตัวเองต้องการเหมือนกัน
เขามีบ้านใหม่แล้ว
และทั้งหมดนี้ก็ต้องขอบคุณเจียวเจียว
นึกถึงวันนั้นที่เจียวเจียวกลับจากกองถ่ายรายการ แล้วรีบมาหาเขาเป็นคนแรก
เธอบอกว่าแท้จริงแล้วเขาเป็นลูกนอกสมรสของฉายซินไหล ทายาทคนต่อไปของตระกูลฉาย ตระกูลเก่าแก่ในเมืองหลวง ตอนแรกฉายซั่วไม่กล้าเชื่อเลยสักนิด
แต่เจียวเจียวก็หาวิธีให้เขาได้พบกับอีกฝ่าย และโน้มน้าวให้ทำการตรวจดีเอ็นเอ
เขาคือลูกของตระกูลฉายจริง ๆ
ตอนที่คุณแม่ขนทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลว่านไป ส่วนคุณพ่อต้องออกจากบ้านมือเปล่าและถูกบังคับให้กักตัว ตอนนั้นเขาคิดว่าตัวเองจะต้องกลับไปใช้ชีวิตลำบากที่สถานสงเคราะห์เหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว
แต่กลับไม่คิดว่า ทุกอย่างจะพลิกผันขึ้นมาอีกครั้ง
เจียวเจียวเป็นดวงนำโชคของเขามาตลอดจริง ๆ!
“คุณแม่ครับ ก่อนหน้านี้คุณแม่บอกว่าจะมารับ ผมรออยู่ที่โรงพยาบาลตลอดเลย ทำไมคุณแม่ถึงไม่มาครับ?”
ฉายซั่วนึกถึงตอนที่ตัวเองไม่เสียดายที่จะขับรถชนจนบาดเจ็บ เพื่อเรียกความสงสารจากคุณแม่กลับมาได้อีกครั้ง คุณแม่เองก็พูดไว้ว่าจะมารับตอนเขาออกจากโรงพยาบาล