ฉู่ฉีหลินกล่าวว่า
“แม้ดวงวิญญาณจะได้คืนกลับมาแล้ว แต่สาเหตุที่เขาหลุดวิญญาณบ่อยครั้งขนาดนั้นยังหาไม่เจอ”
ถ้าก่อนหน้านี้แค่สงสัย ตอนนี้หลังจากเหตุการณ์เมื่อครู่ ฉู่ฉีหลินมั่นใจเต็มร้อยแล้ว
ที่น้องเจียหรานหลุดวิญญาณบ่อย ๆ เพราะ—ถูกสาป
“การสาปใช้วิชาอาคมต้องมีสื่อกลาง ที่ทำให้เขาหลุดวิญญาณได้บ่อยขนาดนี้ แปลว่าวัตถุที่ใช้สาปต้องอยู่ใกล้ตัวเขามากแน่นอน”
ฉู่ฉีหลินพูดจบก็ถามคู่สามีภรรยาตระกูลเสิ่น
“พ่อกับแม่มีคำใบ้ไหมบ้าง”
สามีภรรยาตระกูลเสิ่นทั้งคู่มองหน้ากัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความอ่อนล้า
“พูดตามตรง ตั้งแต่เริ่มสงสัยว่าลูกถูกสาป เราก็ตรวจบ้านไปทั่วทั้งในและนอกแล้ว จะว่าไปก็ไม่เกินจริง แม้แต่ดินในสวนเรายังให้คนมาพลิกหาจนหมด แต่ก็ไม่เจออะไรผิดปกติเลย”
ทั้งคู่ตั้งแต่ลูกเกิดก็ให้อาจารย์ผู้วิเศษทำนายแล้วว่าลูกมีชะตากำเนิดอ่อนแอ แปลว่าพวกเขาไม่ได้ไม่รู้เรื่องวิชาอันธพาลพวกนี้
ป้องกันแน่นหนาขนาดนี้ยังโดนเข้าอีก ได้แต่สรุปว่าคนลงมือรอบคอบมาก
หรือไม่ก็รู้จักทั้งคู่ดีพอ
วันนี้หนานจิ่งเฮ่อกับอาซุ่ยน้อยปล่อยให้ฉู่ฉีหลินจัดการตามสบายตลอดทาง และฉู่ฉีหลินก็ไม่ทำให้ทั้งคู่ผิดหวัง
ได้ยินคำพูดของคู่สามีภรรยาตระกูลเสิ่นก็ไม่ได้แสดงความเป็นห่วงเป็นใย แค่พูดว่า
“ไม่เป็นไร งั้นเราใช้วิธีทางศาสตร์เร้นลับหาใหม่รอบหนึ่ง พอเจอของแล้วค่อยไล่ตามหาคนอันธพาลต่อก็ง่ายกว่าเยอะ”
พูดพลางก็หยิบของออกมาอีกแล้ว ทำให้กัวเสี่ยวซือกับหูเฟยเฟยอึ้งไปทั้งคน
กระเป๋าเป้ของพี่ชายคนนี้ใส่ของได้เยอะจริง ๆ เลยนะ
