หลังจากนั้น ทุกอย่างก็เป็นไปตามความทรงจำในอดีตของเธอ
มันเข้าจู่โจมเธอ
เธอหมดสติไป
แต่ครั้งนี้ ในมุมมองของแมว เธอได้เห็นทุกสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากตัวเองหมดสติ
ไม่เหมือนกับที่เธอเคยคิดว่าผู้ใหญ่รีบมาช่วยเธอได้ทันเวลา หลังจากเธอหมดสติไป ก็ไม่มีผู้ใหญ่คนไหนโผล่มาช่วยเลย
กลับเป็นลูกแมวที่อาการคลุ้มคลั่งดุร้ายค่อย ๆ สงบลงอย่างรวดเร็วหลังได้เห็นเลือด
เมื่อเห็นเธอหมดสติอยู่ตรงนั้น และฝูงแมวรอบข้างที่ส่งเสียงแหลมพลางทำท่าจะพุ่งเข้าใส่ มันก็รีบขวางอยู่ตรงหน้าเธอ ต่อสู้กับฝูงแมวที่โถมเข้ามา
ท้ายที่สุด ร่างกายของมันเต็มไปด้วยรอยข่วนและรอยกัด หูข้างหนึ่งขาดหายไปครึ่งหนึ่ง ดวงตาข้างหนึ่งถูกข่วนจนบอด ท้องก็เป็นแผลฉกรรจ์
แต่มันมีความสุขมาก เพราะมันปกป้องเธอไว้ได้
หลังขับไล่แมวทุกตัวไปแล้ว มันก็เดินโซเซเข้าไปหาเธอ หวังให้เธอชมเหมือนทุกที
แต่ในตอนนั้นเอง ผู้ใหญ่ก็มาถึงโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง แล้วเตะมันกระเด็นออกไปอย่างแรง
มันพยายามตะเกียกตะกายกลับมา แต่กลับถูกเตือนและไล่ไปอีกครั้ง
จนกระทั่งเธอฟื้นขึ้นมา
มันจ้องเธอตาแป๋ว อยากเข้าไปหาเหมือนเมื่อก่อน
แต่แววตาของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ถึงขั้นร้องไห้ตะโกนไล่ให้มันไปให้พ้น
เธอบอกว่า ฉันไม่ต้องการแกแล้ว
มันรออยู่หนึ่งปี เฝ้าคาดหวังมาตลอดหนึ่งปี แต่สุดท้ายก็ยังกลายเป็นลูกแมวที่ไม่มีใครต้องการ
ตอนที่จิตสำนึกของหลินหว่านอวี้หลุดออกจากมุมมองของลูกแมว สิ่งที่เธอเห็นก็คือแผ่นหลังของมันซึ่งเดินโซเซจากไป
ในวินาทีนั้นเอง ราวกับเธอได้เห็นความจริงทั้งหมดในวันนั้น