ในเวลานั้นเอง รถสปอร์ตสีดำคันหนึ่งแล่นสวนเลนมาด้วยความเร็วอันน่าตกตะลึง มันแทรกตัวไปมาท่ามกลางการจราจรที่ติดขัดอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะเบรกกะทันหันและจอดขวางอยู่หน้ารถของเสิ่นจือเซี่ย
ประตูรถเปิดออก จี้โจวเหย่พุ่งออกมาจากที่นั่งคนขับ
เขาเพิ่งเสร็จจากการผ่าตัด และนึกขึ้นได้ว่าหนานซินเคยบอกว่า วันนี้น้ำหอมที่เธอคิดค้นจะจัดงานเปิดตัว เขาจึงตั้งใจแวะไปดู
เมื่อครู่นี้เอง เขาเพียงเหลือบมองไปด้านข้างโดยไม่ได้ตั้งใจ ก็เห็นรถคันหนึ่งที่ดูคุ้นตาอยู่บนเลนฝั่งตรงข้าม กำลังเปลี่ยนเลนอย่างผิดปกติท่ามกลางกระแสรถ
นั่นคือรถของเสิ่นจือเซี่ย และวันนี้เสิ่นจือเซี่ยก็เป็นคนพาหนานซินไปเข้าร่วมงานเปิดตัว
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ จี้โจวเหย่ซึ่งขับออกมาได้ระยะหนึ่งแล้วก็รีบกลับรถทันที ก่อนจะขับตามมา
“หนานซิน!”
จี้โจวเหย่เปิดประตูรถด้านหลัง พอเห็นสภาพของหนานซิน รูม่านตาของเขาก็หดตัวลงอย่างรวดเร็ว
ความรู้ทางการแพทย์ระดับมืออาชีพทำให้เขาประเมินได้ทันทีว่าสถานการณ์อยู่ในภาวะวิกฤต—น้ำคร่ำแตกก่อนกำหนด เสียเลือดมากเกินไป และหัวใจทารกอาจได้รับผลกระทบแล้ว
“คุณหมอจี้!”
น้ำเสียงของเสิ่นจือเซี่ยเจือสะอื้น “รีบดูหนานซินเร็วเข้า หนานซินเหมือนกำลังจะคลอดแล้ว”
“อืม ฉันรู้”
จี้โจวเหย่อุ้มหนานซินออกจากเบาะหลังอย่างระมัดระวัง แล้วก้าวยาว ๆ ไปยังรถของตน
ในเวลานี้หนานซินตกอยู่ในภาวะกึ่งหมดสติไปแล้ว เธอเพียงคว้าชายเสื้อของเขาไว้ตามสัญชาตญาณ
“จี้...โจวเหย่...”
เธอฝืนลืมตาขึ้นอย่างอ่อนแรง เมื่อเห็นใบหน้าคุ้นเคย น้ำตาก็เอ่อทะลักออกมาอีกครั้ง “ลูก...ช่วยลูก...”