"ตื่นแล้วเหรอ?"
เสียงของเขาทุ้มต่ำแต่แฝงความอบอุ่น ต่างจากความเย็นชาที่เห็นได้ชัดตอนเพิ่งรู้จักกันราวฟ้ากับเหว
"ตื่นแล้ว"
"เมื่อวานเดินเล่นกลับไป ไม่สบายตรงไหนไหม?"
"ไม่มี อาการดีมาก"
"อืม" จี้โจวเหย่เว้นจังหวะเล็กน้อย "มื้อเย็นอยากกินอะไร? ฉันจะหามาให้"
หนานซินกำโทรศัพท์ไว้ แก้มเริ่มร้อนผ่าวอีกครั้ง
บทสนทนาในชีวิตประจำวันเช่นนี้ ทำให้เธอเผลอคิดไปเองว่าพวกเขาเป็นสามีภรรยากันจริง ๆ
"เอาอะไรก็ได้ นายตัดสินใจเลย"
"ได้ งั้นเธอพักผ่อนอยู่บ้านให้ดี อย่าไปไหนให้วุ่น"
"รู้แล้ว"
วางสายไป หนานซินมองโทรศัพท์ในมือ รู้สึกว่าชีวิตแบบนี้ก็ดูไม่เลว
ในไม่ช้า เวลาก็มาถึงวันจัดงานแถลงข่าว
บ่ายสองโมงวันศุกร์ ศูนย์ประชุมนานาชาติเมืองเจียงเฉิงคึกคักไปด้วยผู้คน
งานแถลงข่าวผลิตภัณฑ์ใหม่ของกลุ่มฟู่และกลุ่มเต๋อซิน จัดขึ้นพร้อมกันที่ศูนย์ประชุมเดียวกัน ต่างโถงแสดงสินค้ากันคนละฝั่ง
บริษัทเล็ก ๆ อาจมองว่าเป็นเรื่องน่าตื่นเต้น แต่กลุ่มฟู่และกลุ่มเต๋อซินต่างเป็นผู้นำธุรกิจของเมืองเจียงเฉิง นี่มันชัดเจนว่าต้องการก่อเรื่องแน่นอน
หนานซินนั่งรถของเสิ่นจือเซี่ยมา ตั้งแต่ครั้งนั้นที่ต้องเข้าโรงพยาบาล รถที่จี้โจวเหย่ให้ไว้ก็จอดอยู่บ้าน ไม่เคยถูกขับออกมาเลย
"กลุ่มฟู่จัดฉากใหญ่โตจริง ๆ นะ"
เสิ่นจือเซี่ยชี้ไปที่พรมแดงยาวเหยียดและเหล่าสื่อที่แน่นขนัดหน้าห้องโถงฝั่งตรงข้าม น้ำเสียงแทบกลั้นความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่ "แค่นึกถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น ฉันก็อดหัวเราะไม่ได้แล้ว"