หลินไห่ไม่ได้บุ่มบ่ามลงมือ
เขากลั้นหายใจ ปล่อยให้น้ำทะเลเย็นเยียบซึมผ่านรอยตะเข็บของชุดยาง
ในสมอง สัญญาณเตือนสีแดงจากระบบเรดาร์กะพริบถี่รัว เส้นสีเขียวคาดการณ์เส้นทางการเคลื่อนไหวสามมิติของงูทะเลตัวนั้นขึ้นมา
หางของงูทะเลขดวนเล็กน้อยอยู่บนสันหิน นี่คือสัญญาณว่ามันกำลังรวบรวมแรงเพื่อพุ่งเข้ากัด
หัวแบนของงูทะเลหดวูบ ก่อนจะพุ่งไปข้างหน้าราวกับสายฟ้าแลบ
หลินไห่ใช้เท้าทั้งสองข้างถีบเศษหินบนพื้นทะเลอย่างแรง อาศัยแรงสะท้อนเบี่ยงตัวไปทางขวาครึ่งเมตร
งูทะเลพุ่งเฉียดใบหน้าของเขาไป
เขี้ยวพิษแหลมคมวาบผ่านแสงระยิบระยับในน้ำ ก่อนกัดเข้ากับผนังหินด้านหลังหลินไห่ เกิดเสียงกระแทกทุ้มต่ำ เศษหินกระจายไปทั่วน้ำ
แผ่นหลังของหลินไห่กระแทกกับสันหินอีกแนว จนหน้าอกจุกแน่น
เขาไม่ลังเล มือขวาชักมีดกรีที่เหน็บอยู่ตรงเอวออกมาอย่างรวดเร็ว
งูทะเลโจมตีพลาด ร่างมหึมาหักเลี้ยวกะทันหันกลางน้ำ หางหนาใหญ่กวาดกระแสน้ำ พุ่งเข้าใส่เอวของหลินไห่อย่างรุนแรง
แรงต้านของกระแสน้ำมหาศาล
หลินไห่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วไม่ได้ จึงทำได้เพียงขยับตามทิศทางของกระแสน้ำ แล้วแนบตัวชิดมุมระหว่างสันหินทั้งสองด้าน
หางของงูทะเลฟาดเข้ากับขอบสันหินอย่างแรง จนตะกอนโคลนฟุ้งกระจายขึ้นมา
ทัศนวิสัยของหลินไห่ถูกตะกอนโคลนบดบังไปในทันที
เขาหลับตาลง อาศัยแบบจำลองสามมิติจากระบบเรดาร์ในสมองเพื่อระบุตำแหน่งของงูทะเลเพียงอย่างเดียว
จุดแสงสีแดงเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วผ่านม่านตะกอนโคลน กำลังอ้อมไปทางซ้ายของเขา เตรียมพุ่งเข้ากัดเป็นครั้งที่สอง